MARTIN SIMPSON — Lakes of Ponchartrain songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lakes of Ponchartrain" van MARTIN SIMPSON.
Songteksten
Through streams and bogs and under bush, I made my weary way,
Though windfalls thick and devil’s floods, my aching feet did stray.
Until at last by evening start, on higher ground I gained,
And there I met with a Creole girl, by the Lakes of Pontchartrain
Good evening to you Creole girl, my money is no good,
Although I fear the 'gaitors, well I must defend the wood.
You are welcome here kind stranger my house is very plain,
But we never turn a stranger out, by the Lakes of Pontchartrain
She took me to her mammy’s house, and she treated me right well,
The hair around her shoulders, in them jet black ringlets fell.
I’d try to describe her beauty, but I find the words in vain,
So beautiful that Creole girl, by the Lakes of Pontchartrain.
Well I asked if she’d marry me, she said that could not be,
Because she loved a sailor, and he’s far away at sea.
She said that she would marry him, and true she would remain,
Even through he never did comeback, to the Lakes of Pontchartrain
So farewell farwell you Creole girl, I’ll ne’er see you no more,
I’ll ne’er forget your kindness, in the cottage by the shore.
And at each social gathering, a flowing glass I’d drain,
And I drink a health to the Creole girl, by the Lakes of Pontchartrain
Songtekstvertaling
Door beken en moerassen en onder bush, maakte ik mijn vermoeide weg,
Hoewel de windval dik en de vloed van de duivel was, dwaalden mijn pijnlijke voeten af.
Tot aan het einde van de avond begon, op hoger terrein won ik,
En daar ontmoette ik een Creoolse meid, bij de meren van Pontchartrain.
Goedenavond, Creoolse meid, mijn geld is niet goed.,
Hoewel ik bang ben voor de ' gaiters, moet ik het hout verdedigen.
U bent hier welkom, vriendelijke vreemdeling mijn huis is heel duidelijk,
Maar we laten nooit een vreemde buiten, bij de meren van Pontchartrain
Ze nam me mee naar het huis van haar moeder, en ze behandelde me goed.,
Het haar rond haar schouders, in die StraalZwarte ringlets viel.
Ik zou proberen haar schoonheid te beschrijven, maar ik vind de woorden tevergeefs.,
Zo mooi dat Creoolse meisje, bij de meren van Pontchartrain.
Ik vroeg of ze met me wilde trouwen.,
Omdat ze van een Zeeman hield, en hij is ver weg op zee.
Ze zei dat ze met hem zou trouwen en dat ze echt zou blijven.,
Zelfs daarna kwam hij nooit meer terug, naar de meren van Pontchartrain.
Vaarwel farwell, Creoolse meid, Ik wil je niet meer zien.,
Ik zal je vriendelijkheid nooit vergeten, in het huisje aan de kust.
En op elke sociale bijeenkomst, een stromend glas dat ik zou draineren,
En ik drink een gezondheid op het Creoolse meisje, bij de meren van Pontchartrain