Martin Carthy — The Ant And The Grasshopper songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Ant And The Grasshopper" van Martin Carthy.
Songteksten
The ant and the grasshopper, everyone knows how the story goes,
How the ant was diligent, never spent
Anything lightly, laboured wisely,
And gathered his store for tomorrow.
As for the grasshopper, clad in the summer sunshine,
Light as the wind on the broken water,
His song he gave to the summer days,
Singing «Where the dance leads I’ll follow».
Then came a hard winter, nothing grew, and the cold wind blew,
But the ant was safe and sound, underground.
Carefully counting his pile around him,
Dividing his time until tomorrow.
Now see the grasshopper, blown by the north wind’s fury,
Hungering for the easy summer,
Comes to the ant and says, «My brother, give me bread,
«Now's the dance that I must follow».
«Why did you waste the summer, summers don’t last forever,
«You're just an idle beggar, you must pay the price, sacrifice.
«You wouldn’t heed me, you took life easy —
«Take the punishment that follows».
Now see the grasshopper reel like a dry leaf falling,
Weaving a dance that will last forever,
Back goes the ant to his nest to work, to feed, to rest,
For him there will always be tomorrow.
The ant and the grasshopper, everyone knows how the story goes,
How the ant was diligent, never spent
Anything lightly, laboured wisely,
And gathered his store for tomorrow.
As for the grasshopper, clad in the summer sunshine,
Light as the wind on the broken water,
His song he gave to the summer days,
Singing «Where the dance leads I’ll follow».
Songtekstvertaling
De mier en de sprinkhaan, iedereen weet hoe het verhaal gaat,
Hoe de mier ijverig was, nooit
Alles lichtvaardig, verstandig,
En verzamelde zijn winkel voor morgen.
Wat betreft de sprinkhaan, geplateerd in de zomerzon,
Licht als de wind op het gebroken water,
Zijn lied gaf hij aan de zomerdagen,
Zingen "Where the dance leads I 'll follow".
Toen kwam een harde winter, niets groeide, en de koude wind blies,
Maar de Mier was veilig en wel, ondergronds.
Voorzichtig zijn stapel om hem heen tellen,
Zijn tijd verdelen tot morgen.
Zie nu de sprinkhaan, geblazen door de woede van de noordelijke wind,
Hunkerend naar de gemakkelijke zomer,
Komt naar de mier en zegt, " mijn broer, geef me brood,
"Nu is de dans die ik moet volgen".
"Waarom heb je de zomer verspild, zomers duren niet eeuwig,
"Je bent gewoon een bedelaar, je moet de prijs betalen, opoffering.
"Je wilde niet naar me luisteren, je nam het leven gemakkelijk —
"Neem de straf die volgt".
Zie nu de sprinkhaan rollen als een droog blad vallen,
Weven een dans die eeuwig zal duren,
Terug gaat de mier naar zijn nest om te werken, te voeden, te rusten,
Voor hem zal er altijd morgen zijn.
De mier en de sprinkhaan, iedereen weet hoe het verhaal gaat,
Hoe de mier ijverig was, nooit
Alles lichtvaardig, verstandig,
En verzamelde zijn winkel voor morgen.
Wat betreft de sprinkhaan, geplateerd in de zomerzon,
Licht als de wind op het gebroken water,
Zijn lied gaf hij aan de zomerdagen,
Zingen "Where the dance leads I 'll follow".