Martin Carthy — Sir Patrick Spens songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sir Patrick Spens" van Martin Carthy.
Songteksten
Oh the king sits in Dunfermline town
A-drinking the blood-red wine,
Says, «Where will I get me a brave young skipper
Sail this ship of mine?»
And up and spoke an old, old man,
Who sat at the king’s right knee.
He says, «Patrick Spens is the very best sailor
Who ever did sail on the sea.»
So the king he has written him a long, long letter
Sealed it with his hand,
And he sent it along to Patrick Spens
Who was walking down on the sand.
And the very first line that Patrick read
So loud, so loud laughed he,
And the very next line that Patrick read
Down he fell to his knee.
«Oh, who is this, who has done this deed
Telling the king on me,
For to send us out this time of the year
To sail on the salt, salt sea?»
«To Norway, to far Norway,
To Norway over the foam.
It is the king’s daughter of far Norway
And we must bring her home.»
Now they set sail with all good speed
On a Monday in the morn,
And they have arrived far over the sea
On a Wednesday in the eve.
And they’d not been in far Norway
A week but barely three,
When all those lords of far Norway
Began out aloud for to say:
«Oh, you Scots foreigners spend our king’s gold,
Swallow up our money.»
«Oh, weary weary the tongue that lies,
See how it lies on thee.»
«Make ready, ready my good men all,
The little ship sails in the morn.
Be it wind, be it wet, be it hail, be it sleet,
Be it fair or deadly storm.»
But up and spoke our own weatherman,
«I fear we’ll all be drowned.
For I saw the new moon late last night,
The old moon in her arm.»
And they’d not sailed a league and a league,
A league but barely three
When through and through the little ship’s side
spied the green-walled sea.
«Oh, where will I get me a brave young boy,
Take my helm in hand,
While I climb up to the tall topmast,
See can I spy land.»
And he’d not gone a step and a step,
A step but barely one,
When the whirling winds and the ugly jaws
Came a-driving to their shin.
«Oh, fetch me a web of the silken cloth,
Another web of the twine,
And lay them around our little ship’s side
Let not the sea come in.»
And they got a web of the silken cloth,
Another web of the twine,
And they laid them around the little ship’s side,
Still the sea come in.
Oh, the anchor snapped, the topmast cracked,
It was a deadly storm.
And the whirling winds and the ugly jaws
Came a-driving to their chin.
And there came a gale from the north-north-east,
So loud, so loud it weep,
It cried, «Patrick Spens and all of his men
Are drowning in the deep.»
And loath, loath were the good Scots lords
To wet their shining shoen,
But long and ere this day was done
Their hats were soaking through.
And many were the fine feather bed
Flattering over the foam,
And many were the good lords' sons
Never, never more come home.
And long, long will the ladies sit,
Their gold combs in their hand,
Before they see Sir Patrick Spens
Come a-sailing to dry land.
Oh, it’s east by north from Aberdour,
It’s fifty fathom deep.
And it’s there it lies Patrick Spens,
The Scots lords at his feet.
Songtekstvertaling
Oh de koning zit in Dunfermline town
A-het drinken van de bloedrode wijn,
Zegt, " Waar haal ik een dappere jonge schipper
Dit schip van mij bevaren?»
En sprak een oude, oude man,
Die aan de rechterknie van de koning zat.
Hij zegt: Patrick Spens is de beste zeeman.
Die ooit op zee zeilde.»
Dus de koning heeft hem een lange brief geschreven.
Verzegeld met zijn hand.,
En hij stuurde het naar Patrick Spens
Die over het zand liep.
En de allereerste regel die Patrick las
Zo luid, zo luid lachte hij,
En de volgende regel die Patrick las
Hij viel op z ' n knie.
"Oh, wie is dit, Wie heeft deze daad gedaan
De koning over mij vertellen,
Om ons deze tijd van het jaar te sturen
Om te zeilen op het zout, de Zoutzee?»
"Naar Noorwegen, naar ver Noorwegen,
Naar Noorwegen over het schuim.
Het is de dochter van de koning van verre Noorwegen
En we moeten haar naar huis brengen.»
Nu varen ze met volle snelheid.
Op een maandag in de ochtend,
En ze zijn ver over de zee aangekomen.
Op een woensdag in de avond.
En ze waren niet in Noorwegen geweest.
Een week maar nauwelijks drie,
Toen al die Heren van verre Noorwegen
Begon hardop te zeggen:
"Oh, jullie Schotten buitenlanders geven het goud van onze koning uit,
Slik ons geld in.»
"Oh, vermoeid de tong die ligt,
Kijk hoe het op jou ligt.»
"Maak je klaar, maak mijn goede mannen klaar,
Het kleine schip vaart in de ochtend.
Het zij wind, het zij nat, zij het hagel, zij het sleet,
Of het nu een eerlijke of dodelijke storm is.»
Maar op en sprak onze eigen weerman,
"Ik vrees dat we allemaal zullen verdrinken.
Want ik zag de nieuwe maan gisteravond laat,
De oude maan in haar arm.»
En ze hadden geen competitie en een league gezeild.,
Een competitie maar nauwelijks drie
Door en door de zijkant van het kleine schip
hij bespioneerde de groene zee.
"Oh, waar haal ik een dappere jonge jongen,
Neem mijn helm in de hand,
Terwijl ik klim naar de hoge topmast,
Kijk of ik land zie.»
En hij was nog geen stap verder gegaan.,
Een stap maar nauwelijks een,
Als de wervelende winden en de lelijke kaken
Ze reden naar hun scheenbeen.
"Oh, haal me een web van de zijden doek,
Nog een web van het touw,
En leg ze aan de zijkant van ons kleine schip.
Laat de zee niet binnenkomen.»
En ze hebben een web van de zijden doek.,
Nog een web van het touw,
En ze legden ze rond de zijkant van het kleine schip.,
Nog steeds komt de zee binnen.
Oh, het anker brak, de topmast brak,
Het was een dodelijke storm.
En de wervelende winden en de lelijke kaken
Hij reed naar hun kin.
En er kwam een stormachtige wind uit het noordoosten.,
Zo hard, zo hard het huilt,
Het riep: "Patrick Spens en al zijn mannen
Ze verdrinken in de diepte.»
En loath, loath waren de goede Schotse heren
Om hun glanzende schoen nat te maken,
Maar lang en voor deze dag voorbij was
Hun hoeden waren doorweekt.
En velen waren de mooie veren bed
Vleiend over het schuim,
En velen waren de zonen van de goede heren.
Nooit meer thuiskomen.
En Lang, Lang zullen de dames zitten,
Hun gouden kammen in hun hand,
Voordat ze Sir Patrick Spens zien
We varen naar het droge.
Oh, het is oost bij noord van Aberdour,
Het is 50 vadem diep.
En daar ligt Patrick Spens.,
De Schotse heren aan zijn voeten.