Martin Carthy — Lovely Joan songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lovely Joan" van Martin Carthy.

Songteksten

A fine young man it was indeed
He was mounted on his milk white steed
He rode, he rode, himself all alone
Until he came to Lovely Joan
«Good morning to you my pretty maid»,
And «Twice good morning, sir"she said,
He gave her a wink, she rolled a dark eye
Said he to himself «I'll be there by and by»
Oh don’t you think these pooks of hay
A pretty place for us to play
So come with me my sweet young thing
And I’ll give you my golden ring
then he pulled off his ring of gold
«My pretty little miss, do this behold.
I’ll freely give it for your maidenhead»
And her cheeks they blushed like the roses red
«Give me that ring into my hand
And I will neither stay nor stand
For this would do more more good to me Than 20 maidenheads"said she
And as he made for the pooks of hay
She leap’d on his horse and tore away
He called, he called, but it was all in vain
Young Joan, she never looked back again
Nor did she think herself quite safe
No, not till she came to her true love’s gate
She’s robbed him of his horse and his ring
And left him to rage in the meadows green

Songtekstvertaling

Het was inderdaad een fijne jongeman.
Hij zat op z ' n witte Ros.
Hij reed, hij reed, helemaal alleen
Tot hij bij lieftallige Joan kwam.
"Goedemorgen mijn mooie meid»,
En "twee keer goedemorgen, meneer" zei ze.,
Hij gaf haar een knipoog, ze rolde een donker oog.
Hij zei tegen zichzelf:»
Denk je niet dat deze poepen van hooi
Een mooie plek voor ons om te spelen
Dus kom met me mee mijn lieve jonge ding
En ik geef je mijn gouden ring
toen trok hij zijn gouden ring eraf.
"Mijn mooie kleine juffrouw, doe dit aanschouw.
Ik geef het gratis voor je maagdenhoofd.»
En haar wangen bloosden als de rozen rood
"Geef me die ring in mijn hand
En Ik zal niet blijven noch staan
Want dit zou meer goed doen voor mij dan 20 Maagden"zei ze
En als hij maakte voor de poepen van hooi
Ze sprong op zijn paard en scheurde weg.
Hij riep, hij riep, maar het was allemaal tevergeefs.
Jonge Joan, ze keek nooit meer om.
Ze dacht ook niet dat ze veilig was.
Nee, niet totdat ze bij de poort van haar ware liefde kwam.
Ze heeft hem beroofd van zijn paard en zijn ring.
En liet hem woeden in de groene weiden.