Марсель Давлетов — Одинокая девчонка songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Одинокая девчонка" van Марсель Давлетов.
Songteksten
Она давно жила ни в этом мире, и верила лишь в сказки, чудеса
Друзья, подруги к ней не приходили, среди людей она одна была.
И ей порой казалось, что порой на свете, поймут её лишь только облака
Поймёт её лишь только тёплый ветер, что прилетает вечерами иногда.
Одинокая девчонка, одинокая
Ну, куда ж ты убежало лето звонкое
Где-то там осталось детство босоногое
Наступили холода и ночи долгие.
Когда ей вечерами было грустно, она брала забытые холсты
И красками на белый лист ложились воспоминания, летние цветы
Там было много счастья и улыбок, как будто все исполнились мечты
Она давно жила ни в этом мире, и рисовала сказочные сны.
Пр-в: тот же.
И всё бы ничего, но только жизнь одна, и редко мы встречаем в жизни чудеса
И потому среди людей она одна, девчонка у забытого холста.
Она рисует мир, где боли нет, где каждый улыбается и ждёт рассвет
Где каждый день наполнен счастьем и добром, но мы в том мире не живём.
Пр-в: тот же. Наступили холода и ночи долгие.
Songtekstvertaling
Ze had lange tijd in deze wereld geleefd, en geloofde alleen in sprookjes, wonderen.
Vrienden, vriendinnen kwamen niet bij haar onder de mensen. ze was de enige.
En soms leek het haar dat soms in de wereld alleen de wolken haar zouden begrijpen.
Alleen de warme wind die soms ' s Avonds komt zal het begrijpen.
Eenzaam meisje, eenzaam
Waar ben je weggelopen?
Ergens bleef er een blootsvoets kindertijd over.
Het was koud en de nachten waren lang.
Toen ze ' s avonds verdrietig was, nam ze vergeten doeken.
En de kleuren op het witte laken leggen herinneringen, zomerbloemen
Er was veel geluk en glimlachen, alsof alle dromen vervuld waren.
Ze had lange tijd in deze wereld geleefd, en sprookjesdromen geschilderd.
PR-V: hetzelfde.
En alles zou goed zijn, maar slechts één leven, en we ontmoeten zelden wonderen in het leven
En daarom is zij de enige onder de mensen, het meisje op het vergeten doek.
Ze schildert een wereld waar geen pijn is, waar iedereen glimlacht en wacht op de dageraad
Waar elke dag is gevuld met geluk en goed, maar we leven niet in die wereld.
PR-V: hetzelfde. Het was koud en de nachten waren lang.