Marlene Kuntz — Sulla strada dei ricordi songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sulla strada dei ricordi" van Marlene Kuntz.
Songteksten
Cammino sulla strada dei ricordi: porta a te ruderi e rovine mi guardo intorno e penso a te una canzone arresa le sue parole dentro di me:
evocano il sapore di un sollievo impossibile
Mai trovai il coraggio di abbracciarti mai e poi mai.
E a farti da ricettacolo più volte rinunciai.
Rimedierò? Non so. Riparerò?
Ancora tanto il vuoto che mi provai a nascondere
e il miele colante fu una pensata del tutto inutile.
Rimedierò? Non so. Riparerò?
Tutta una vita passata a combattere
con i fantasmi, le colpe, le ambiguità
E ora son qui che riesco appena a comprendere
che la vicenda ha una sua complessità miserevole
E sulla stessa strada mi ricordo anche di te:
quelle maschere al fuoco non le abbiamo lasciate mai
Certo era presuntuoso che mi considerassi seta
ma in fondo ridimensionavo tutto con la viltà.
Rimedierò? Non so. Riparerò?
Tutta una vita passata a combattere
con i fantasmi, le colpe, le ambiguità
E ora son qui che riesco appena a comprendere
che la vicenda ha una sua complessità miserevole.
Songtekstvertaling
Ik wandel op de weg van herinneringen, breng je ruïnes en ruïnes ik kijk rond en denk aan jou een lied gaf zijn woorden in mij over:
de smaak oproepen van een onmogelijke opluchting
Ik heb nooit de moed gevonden om je nooit en te nimmer te omhelzen.
En ik heb je een paar keer opgegeven.
Zal ik het herstellen? Weet ik niet. Zal ik het herstellen?
Nog steeds de leegte die ik probeerde te verbergen
en de druipende honing was een totaal nutteloze gedachte.
Zal ik het herstellen? Weet ik niet. Zal ik het herstellen?
Een leven lang vechten
met geesten, fouten, dubbelzinnigheden
En nu ben ik hier dat ik nauwelijks kan begrijpen
dat de affaire een ellendige complexiteit heeft
En op dezelfde weg herinner ik me jou ook.:
we hebben die vuurmaskers nooit achtergelaten.
Natuurlijk was het aanmatigend dat ik mezelf als zijde beschouwde.
maar eigenlijk was ik alles aan het inkrimpen met lafheid.
Zal ik het herstellen? Weet ik niet. Zal ik het herstellen?
Een leven lang vechten
met geesten, fouten, dubbelzinnigheden
En nu ben ik hier dat ik nauwelijks kan begrijpen
dat de affaire een ellendige complexiteit heeft.