Марк Винокуров — Смородина songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Смородина" van Марк Винокуров.
Songteksten
И куда то до тепла, улетели журавли,
Закручинился в дали месяц молодой,
Разбросав лучи свои, за серебряной рекой.
В малахитовых полях, васильки раняют мёд,
И о чём то на ветвях, грустно соловьи поют,
Разгулялсяозорной, ветер гуслями звеня,
Но с собой как прежде вновь, он не позовёт меня.
На губах смородина, чёрная горчит,
И всё ладно вроде бы, а душа болит,
В дали бирюзовые не подняться мне,
Знать грехи тяжёлые, держат на земле.
У дороги бьёт родник, с горькой, мёртвою водой,
Ну, а мне бы хоть на миг, отыскать глоток живой,
В монастырь бы с ней пошёл, у иконы освятил,
Да смородины потом, каждый листик окропил.
На губах смородина, чёрная горчит,
И всё ладно вроде бы, а душа болит,
В дали бирюзовые не подняться мне,
Знать грехи тяжёлые, держат на земле.
На губах смородина, чёрная горчит,
И всё ладно вроде бы, а душа болит,
В дали бирюзовые не подняться мне,
Знать грехи тяжёлые, держат на земле,
В дали бирюзовые не подняться мне,
Знать грехи тяжёлые, держат на земле.
Songtekstvertaling
En ergens voor de hitte vlogen de kranen weg.,
Gesponnen in de verte een maand Jong,
Hun stralen verspreiden, voorbij de silver river.
De velden in de malachiet, korenbloemen ranaut honing,
En over iets op de takken, droevige nachtegalen zingen,
Regularseason, windharp ringing,
Maar met zichzelf als voorheen, zal hij me niet bellen.
Krent op de lippen, zwarte bitterheid,
En alles lijkt in orde, maar de ziel doet pijn,
Ik kan niet naar boven in de verte turquoise,
Ken de zware zonden die op aarde worden bewaard.
Er is een bron aan de kant van de weg, met bitter, dood water,
Kon ik maar even een slok van het leven vinden.,
Ik zou met haar naar het klooster gegaan zijn en haar gewijd hebben op de icoon.,
Ja, krenten dan, elke blad besprenkeld.
Krent op de lippen, zwarte bitterheid,
En alles lijkt in orde, maar de ziel doet pijn,
Ik kan niet naar boven in de verte turquoise,
Ken de zware zonden die op aarde worden bewaard.
Krent op de lippen, zwarte bitterheid,
En alles lijkt in orde, maar de ziel doet pijn,
Ik kan niet naar boven in de verte turquoise,
Ken de zware zonden die op aarde worden bewaard,
Ik kan niet naar boven in de verte turquoise,
Ken de zware zonden die op aarde worden bewaard.