Mark Nicholas — Selective Memory Loss songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Selective Memory Loss" van Mark Nicholas.
Songteksten
Static stocking feet
on fuzzy beige plush shag.
Talking through commercials
and the standard sitcom lag.
A shock to my system
would be so incredibly welcome,
but the room just keeps on waiting.
The light just keeps on fading.
Tonight I won’t sleep.
I don’t want to dream.
I don’t own this life.
I don’t know what it means.
Tonight I won’t move.
I don’t want to feel.
I don’t know this place.
I don’t know what’s real.
Faking that I’m tired
so I’m left alone to pout.
Laying on the edge of comfort,
sagging soft with doubt.
A reason to revolt
would be everything I need,
but the air is stale and silent.
The darkness somehow violent.
Tonight I won’t sleep.
I don’t want to dream.
I don’t own this life.
I don’t know what it means.
Tonight I won’t move.
I don’t want to feel.
I don’t know this place.
I don’t know what’s real.
Won’t you show me
how my choices have made me a whore?
Can’t you dare me to stop
and not do this anymore?
Even casual suggestions,
or part-time interventions,
would be better than the quiet
of this pointless self-confession.
Tonight I won’t sleep.
I don’t want to dream.
I don’t own this life.
I don’t know what it means.
Tonight I won’t move.
I don’t want to feel.
I don’t know this place.
I don’t know what’s real.
Songtekstvertaling
Statische bezettingsvoeten
op fuzzy beige plush shag.
Praten via reclames
en de standaard sitcom lag.
Een schok voor mijn systeem
zou zo ongelooflijk welkom zijn,
maar de kamer blijft maar wachten.
Het licht blijft maar vervagen.
Vanavond zal ik niet slapen.
Ik wil niet dromen.
Dit leven is niet van mij.
Ik weet niet wat het betekent.
Vanavond zal ik niet bewegen.
Ik wil niet voelen.
Ik ken deze plek niet.
Ik weet niet wat echt is.
Doen alsof ik moe ben
dus ik word alleen gelaten om te pruilen.
Op de rand van het comfort,
zacht uitgezakt met twijfel.
Een reden om in opstand te komen
zou alles zijn wat ik nodig heb,
maar de lucht is muf en stil.
De duisternis is op een of andere manier gewelddadig.
Vanavond zal ik niet slapen.
Ik wil niet dromen.
Dit leven is niet van mij.
Ik weet niet wat het betekent.
Vanavond zal ik niet bewegen.
Ik wil niet voelen.
Ik ken deze plek niet.
Ik weet niet wat echt is.
Wil je het me niet laten zien?
hoe mijn keuzes me een hoer hebben gemaakt?
Durf je me niet te stoppen?
en dit niet meer doen?
Zelfs toevallige suggesties,
of parttime interventies,
zou beter zijn dan de stilte
van deze zinloze zelfbekentenis.
Vanavond zal ik niet slapen.
Ik wil niet dromen.
Dit leven is niet van mij.
Ik weet niet wat het betekent.
Vanavond zal ik niet bewegen.
Ik wil niet voelen.
Ik ken deze plek niet.
Ik weet niet wat echt is.