Marit Bergman — Come Back and Haunt Me songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Come Back and Haunt Me" van Marit Bergman.
Songteksten
«He was just a schoolboy, but a prince in our home town
A backpack full of spraycans, and baseballcap for crown
We were never lovers, or I never loved him like I should
Sometimes I still see his paintings
On concrete walls, on moldy wood
Words are never really understood, oooh, oooh, oooh…
Come back, come back and haunt me
Come back, come back and haunt me
Take me back to blacker nights and brighter days
Come draw me one more tag, oh sweet B. H
We used to roam around the tunnels
Just to find a perfect spot
We used to run through field and meadows
Through daisys and forget-me-nots
Oh he had sad eyes like a puppy
And a smile that melt us down
And I could never think the thought
Of him not beeing around
I never thought I’d let him down
Ooooh, oooh, oooh
Climbed in through my window, kept me laughing for a year
I spread lipstick on his collar, he whispered sweet words in my ear
Oh, I never got to ask him, and now our memories turn pale
But I still hear his mother crying from 87 miles away
I wish there was something I could say
I guess it doesn t matter now anyway"
Songtekstvertaling
"Hij was maar een schooljongen, maar een prins in onze stad
Een rugzak vol spraycans en baseballcap voor kroon.
We waren nooit geliefden, of ik heb nooit van hem gehouden zoals ik zou moeten.
Soms zie ik zijn schilderijen nog.
Op betonnen muren, op beschimmeld hout
Woorden worden nooit echt begrepen, oooh, oooh, oooh…
Kom terug, kom terug en achtervolg me.
Kom terug, kom terug en achtervolg me.
Breng me terug naar zwarter nachten en betere dagen
Kom nog een label voor me tekenen, Oh sweet B. H
We zwerven door de tunnels.
Gewoon om een perfecte plek te vinden.
We liepen vroeger door velden en weiden.
Door daisys en vergeet-me-nots
Oh hij had droevige ogen als een puppy
En een glimlach die ons smelt
En ik kon nooit denken aan de gedachte
Dat hij niet rondloopt.
Ik had nooit gedacht dat ik hem in de steek zou laten.
Ooooh, oooh, oooh
Hij klom door mijn raam, hield me een jaar lang aan het lachen.
Ik deed lippenstift op zijn kraag, hij fluisterde zoete woorden in mijn oor.
Oh, Ik heb het hem nooit gevraagd, en nu worden onze herinneringen bleek
Maar ik hoor z ' n moeder nog steeds huilen.
Ik wou dat ik iets kon zeggen.
Het maakt nu toch niet meer uit."