Mario Castelnuovo — Acchiappabicchieri songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Acchiappabicchieri" van Mario Castelnuovo.
Songteksten
Acchiappabicchieri ascolta:
Lo dico un’altra volta:
Io non capisco proprio tu che amico sei.
Sono un signore dell’Ottocento sperduto nel Duemila
E se c'è un po' d’Assouras
Ci voglio bere su.
E tu le mie bottiglie
Le fai sparire via.
Non pensi che sia tutto inutile?
Eppure siamo uguali,
pure se c’ho gli occhiali,
Centimetri di meno e bevi pure tu.
La stessa fratellanza che unisce gli individui
Che sugli stessi libri c’hanno sognato su.
E sulle stesse donne
Le più impossibili
Spergiurano che non lo faccio più.
E arriveranno giorni a primavera insieme più probabile.
E signorine belle, verso sera; e al suono di un ballabile.
E Serenella, non ti offendi
Se non ti posso amare più?
Che non ho più i 20 anni adesso.
Quando c’eri tu, con me…
Finisco sotto un ponte o no? Bel musicante, ringrazio il bene e il male senza
distinguere.
E questo vino è nero, è un vino assai speciale.
E giuro che a pisciare poi mi dispiacerà.
E le poesie che scrivo c’hanno il destino mio;
E finiranno in coriandoli.
E arriveranno giorni di acquazzoni e, in genere, poi vanno via.
E torneranno. Prendimi fra le tue lacrime di malvasia.
Ed i limoni al posto del buon vino; che dovrei non bere più.
E c’avrei voglia di ascoltarlo, adesso l’angelus.
E arriveranno sere e temporali. E lasciami tra i fulmini;
Che qui la terra è buona; e, se ci muoio, è buono riconoscersi.
E torna a casa, amico. E' tardi;
Che oggi ormai non bevo più.
Lo senti il tuono allontanarsi?
E fallo pure tu.
E, Serenella, buon viaggio.
Tu di strada ne farai.
Mi fermo qui; che vado adagio, io.
E adesso dormirei… con te.
(Grazie a Dario Barbato per questo testo)
Songtekstvertaling
Bekermakers luisteren.:
Ik zeg het een andere keer.:
Ik begrijp gewoon niet wat een vriend je bent.
Ik ben een heer van de negentiende eeuw verloren in de tweeduizend
En als er een kleine Assouras is
Ik wil erop drinken.
En jij mijn flessen
Je laat ze verdwijnen.
Denk je niet dat het allemaal nutteloos is?
En toch zijn we hetzelfde.,
zelfs als ik een bril heb,
Centimeters minder en je drinkt.
Dezelfde broederschap die individuen verenigt.
Dat in dezelfde boeken waar ze van droomden.
En op dezelfde vrouwen
De meest onmogelijke
Ze meineed plegen dat ik het niet meer doe.
En lente in Europa zal waarschijnlijker samenkomen.
En mooie dames, tegen de avond, en op het geluid van een dans.
En Serenella, je bent niet beledigd
Wat als ik niet meer van je kan houden?
Dat ik geen 20 meer ben.
Toen je bij mij was…
Eindig ik onder een brug of niet? Mooie muzikant, ik dank het goede en het slechte zonder
onderscheiden.
En deze wijn is zwart, het is een zeer speciale wijn.
En ik zweer dat het me spijt om te pissen.
En de gedichten die ik schrijf hebben mijn lot.;
En ze eindigen in confetti.
En er komen dagen van douches en, in het algemeen, dan gaan ze weg.
En ze komen terug. Neem me mee tussen je tranen van malvasia.
En citroenen in plaats van goede wijn, dat ik niet meer moet drinken.
En Ik wil het graag horen, nu de angelus.
En er zullen nachten en onweersbuien komen. En laat mij bij de bliksem.;
Dat de aarde hier goed is, en als ik daar sterf, is het goed om mezelf te herkennen.
En ga naar huis, man. Het is laat.;
Dat ik niet meer drink.
Voel je de donder weggaan?
En jij doet het.
En, Serenella, goede reis.
Je bent onderweg.
Ik stop hier, Ik ga adagio.
En nu zou ik met je naar bed gaan.
(Dank aan Dario Barbato voor deze tekst)