Marillion — The Last Straw songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Last Straw" van Marillion.
Songteksten
Hotel hobbies padding dawns hollow corridors
A typewriter cackles out a stream of memories
Drying out a conscience, evicting a nightmare
Opening the doors for the dreams to come home
We live out lives in private shells
Ignore out senses and foor ourselve
Into thinking that our there there’s someone else cares
Someone to answer all our prayers…
Are we too far gone, are we so irresponsible
Have we lost our balls, or do we just not care
We’re terminal cases that keep talking medicine
Pretending the end isn’t quite that near
We make futile gestures, act to the cameras
With our made up faces and PR smiles
And when the angel comes down to deliver us We’ll find out after all, we’re only men of straw
But everything is still the same
Passing the time passing out the blame
We carry on in the same old way
We’ll find out we left it too late one day
To say what we meant to say
Just when you thought it was safe to go back to the water
Those problems seem to arise the one you never really thought of The feeling you get is similar to some sort of drowning
When you are out of your mindd, out of your depth,
You sound have taken soundings
We’re clutching at straws, we’re clutching at straws clutching at straws
And if you ever come across us don’t give us your sympathy
You can buy us a drink and just shake our hands
And you’ll recognise by the reflections in our eyes
That deep down inside we’re all one and the same
We’re clutching at straws still drowning
(Greyhound Tour Bus, North America)
Songtekstvertaling
Hotelhobby ' s opvulling daagt holle gangen op
Een typemachine kakt een stroom herinneringen uit.
Een geweten uitdrogen, een nachtmerrie uitstoten
Het openen van de deuren voor de dromen om thuis te komen
We leven in privé-huizen.
Negeer zintuigen en voor ons zelf
Om te denken dat er iemand anders om je geeft.
Iemand om al onze gebeden te beantwoorden.…
Zijn we te ver heen, zijn we zo onverantwoordelijk
Hebben we onze ballen verloren, of geven we er gewoon niet om
We zijn terminale zaken die over medicijnen blijven praten.
Doen alsof het einde niet zo dichtbij is.
We maken vergeefse gebaren, handelen naar de camera ' s.
Met onze make-up gezichten en PR glimlachen
En als de engel komt om ons te bevrijden ... zullen we er toch achter komen dat we alleen maar mannen van stro zijn.
Maar alles is nog steeds hetzelfde.
Het doorgeven van de tijd door de schuld uit te delen
We gaan door op dezelfde oude manier.
We komen er wel achter dat we het op een dag te laat hebben achtergelaten.
Om te zeggen wat we wilden zeggen.
Net toen je dacht dat het veilig was om terug te gaan naar het water.
Die problemen lijken op te komen. het gevoel dat je krijgt lijkt op een soort verdrinking.
Als je uit je mindd bent, uit je diepte,
Je hebt peilingen gedaan.
We klampen ons vast aan strohalmen, we klampen ons vast aan strohalmen.
En als je ons ooit tegenkomt, geef ons dan je medeleven niet.
Je kunt ons een drankje aanbieden en onze hand schudden.
En je herkent de reflecties in onze ogen
Dat diep van binnen we allemaal één en hetzelfde zijn
We houden ons vast aan strohalmen die nog steeds verdrinken.
(Greyhound Tour Bus, Noord-Amerika)