Marillion — Kayleigh songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Kayleigh" van Marillion.
Songteksten
Do you remember chalk hearts melting on a playground wall?
Do you remember dawn escapes from moon washed college halls?
Do you remember the cherry blossom in the market square?
Do you remember I thought it was confetti in our hair?
By the way, didn’t I break your heart?
Please excuse me I never meant to break your heart
So sorry I never meant to break your heart
But you broke mine
Kayleigh, is it too late to say I’m sorry?
And, Kayleigh, could we get it together again
I just can’t go on pretending that it came to a natural end
Kayleigh, oh I never thought I’d miss you
And, Kayleigh, I thought that we’d always be friends
We said our love would last forever
So how did it come to this bitter end?
Do you remember barefoot on the lawn with shooting stars?
Do you remember the loving on the floor in Belsize Park?
Do you remember dancing in stilettos in the snow?
Do you remember you never understood I had to go?
By the way, didn’t I break your heart?
Please excuse me, I never meant to break your heart
So sorry, I never meant to break your heart
But you broke mine
Kayleigh, I just want to say I’m sorry
But, Kayleigh, I’m too scared to pick up the phone
To hear you’ve found another lover to patch up our broken home
Kayleigh, I’m still trying to write that love song
Kayleigh, it’s more important to me, now you’re gone
Maybe it will prove that we were right
Or it’ll prove that I was wrong
Songtekstvertaling
Weet je nog dat krijtharten smolten op een speeltuin muur?
Weet je nog dat dawn ontsnapt uit de maan gewassen universiteitszalen?
Herinner je je de kersenbloesem op het marktplein?
Weet je nog dat ik dacht dat het confetti in ons haar was?
Trouwens, heb ik je hart niet gebroken?
Neem me niet kwalijk. ik wilde je hart niet breken.
Het spijt me dat ik je hart niet wilde breken.
Maar je hebt de mijne gebroken.
Kayleigh, is het te laat om sorry te zeggen?
En Kayleigh, kunnen we het nog eens proberen?
Ik kan niet blijven doen alsof het tot een natuurlijk einde kwam.
Kayleigh, ik had nooit gedacht dat ik je zou missen.
En Kayleigh, ik dacht dat we altijd vrienden zouden zijn.
We zeiden dat onze liefde eeuwig zou duren.
Hoe is het tot dit bittere einde gekomen?
Herinner je je blootsvoets op het gazon met vallende sterren?
Herinner je je de liefde op de vloer in Belsize Park?
Herinner je je dansen in stiletto ' s in de sneeuw?
Weet je nog dat je nooit begreep dat ik moest gaan?
Trouwens, heb ik je hart niet gebroken?
Sorry, ik wilde je hart niet breken.
Sorry, ik wilde je hart niet breken.
Maar je hebt de mijne gebroken.
Kayleigh, Ik wil alleen zeggen dat het me spijt.
Maar Kayleigh, Ik ben te bang om de telefoon op te nemen.
Om te horen dat je een andere minnaar hebt gevonden om onze gebroken thuis op te lappen.
Kayleigh, ik probeer nog steeds dat liefdeslied te schrijven.
Kayleigh, het is belangrijker voor me, nu ben je weg.
Misschien bewijst het dat we gelijk hadden.
Of het zal bewijzen dat ik het mis had.