Marillion — El Dorado (iii) Demolished Lives songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "El Dorado (iii) Demolished Lives" van Marillion.
Songteksten
I remember.
The enchanted English walled garden
Days of summer air and honey-suckled nights
The capricious dance of lavenders and cabbage-whites
Made more than 3D, glowing in the evening long-shadowed sun
Nowhere better. But in England, although nothing really changes,
the weather always does…
ii. The Gold
The gold stops us The gold always did
The gold took more lives than Uranium
Than Plutonium
Pandemonium…
The thunder approaches
The heavy sighing of the monster…
Come to break the heavy weather
Come to silence all the singing birds
Tearing up the sky like paper
White-welding through dark steel of clouds
And the release of the sudden rain
The gold stops us The gold always did
The gold took more lives than Uranium
Than Plutonium. Pandemonium.
The Gold!
Jet engines and demolition
And the summer rain
Like finding a lost child
The roads are travelled by many
Like promises of peace
And some choose not to go The f e a r looks like bravado
It always did
I see them waiting, smiling
On the borders in dawn’s mist
Or lost to the world in their upturned boats
I’ll be free or I’ll die trying to be Trying to BE.
iii. Demolished Lives
I see myself in them
The people at the borders
Waiting to exist again
Brothers, sisters, sons and daughters
Denied our so-called golden streets
Running from demolished lives
Into walls
The «haves» and the «have nothings»
The accepted and rejected
We can’t keep letting them in We can’t keep letting them in?
The gold stops us The gold always did
The gold took more lives than Uranium
Than Polonium. Pandemonium.
And as I stand here wondering why
A man beheaded on a smartphone
Falls into my pocket from the sky
Modern life
Everything is everywhere .'know what I mean?
Handy.
And obscene.
iv. F E A R
F E A R is everywhere here
Under the patio
Under the hard-earned bought and paid-for home
Cushions, scented candles and the lawn
Mowing to the beat and the rumble of the coming storm
We all know about the wars that are raging
All the millions who just cannot see
There’s so much more that binds us than divides us But our f e a r denies it While the papers stir it The colours of the flag we wave
Were and will become blood red again
And the madmen all say they hear voices
God tells them what to do The wars are all about money
They always were
And the money’s dressed up in religion
And when it’s not showing off, the money’s hiding.
Something is cooking inside me…
It ain’t ready, but already…
I’m becoming harder to live with
Becoming harder to live with
You say I’m becoming harder to live with
I’m becoming harder to live with
But you can’t see into my head
You can’t see into my head
You can’t see into my head
No, you can’t see into my head.
And the roads are full of weapons
That slide by in the night
Tanks all covered in yellow mud
Pass you on the motorway
As you drive by with the kids and the buckets and spades
Happy Days.
v. The Grandchildren of Apes
Metal in the air
Brimstone in the lungs
Breathe deeply of it The wind is carrying the pictures
The rain is muttering the names
The wind-chimes in my garden ring like keys
To all the stolen doors.
We are the grandchildren of apes, not angels
But only we are gifted with the eyes to see
On days without f e a r, when our heads are clear
That angels, we could be.
Songtekstvertaling
Ik weet het nog.
De betoverde Engelse ommuurde tuin
Dagen van zomerlucht en honingzuigende nachten
De grillige dans van lavenders en koolwitten
Meer dan 3D gemaakt, gloeiend in de avond langschaduw
Nergens beter. Maar in Engeland verandert er niets.,
het weer doet dat altijd.…
ii. Het goud
Het goud houdt ons tegen.
Het goud nam meer levens dan Uranium.
Dan Plutonium
Pandemonium…
De donder nadert.
Het zware zuchten van het monster…
Kom om het zware weer te breken
Kom om alle zingende vogels het zwijgen op te leggen
De hemel verscheuren als papier
Witlassen door donker staal van wolken
And the release of the sudden rain
Het goud houdt ons tegen.
Het goud nam meer levens dan Uranium.
Dan Plutonium. Pandemonium.
Het Goud!
Straalmotoren en sloopmachines
En de zomerregen
Zoals het vinden van een verloren kind
De wegen worden door vele
Zoals beloften van vrede
En sommigen kiezen ervoor om niet te gaan de F E A r ziet eruit als bravado
Dat is altijd zo geweest.
Ik zie ze wachten, glimlachen.
Aan de grenzen in dawn ' s mist
Of verloren van de wereld in hun omgekeerde Boten
Ik zal vrij zijn of Ik zal sterven terwijl ik het probeer te zijn.
iii. verwoeste levens
Ik zie mezelf in hen.
De mensen aan de grenzen
Wachten om weer te bestaan
Broeders, zusters, zonen en dochters
Onze zogenaamde gouden straten ontkend
Op de vlucht voor gesloopte levens
In muren
De "haves" en De "hebben niets»
Aanvaard en afgewezen
Kunnen we ze niet binnenlaten?
Het goud houdt ons tegen.
Het goud nam meer levens dan Uranium.
Dan Polonium. Pandemonium.
En terwijl ik hier sta me af te vragen waarom
Een man onthoofd op een smartphone
Valt in mijn zak vanuit de lucht
Het moderne leven
Alles is overal .snap je wat ik bedoel?
Handig.
En obsceen.
iv. F E A R
F E A R is overal hier
Onder de patio
Onder de zuurverdiende gekocht en betaald-voor thuis
Kussens, geurkaarsen en gazon
Maaien voor de beat en het gerommel van de komende storm
We weten allemaal van de oorlogen die woeden.
Al die miljoenen die gewoon niet kunnen zien
Er is zoveel meer dat ons bindt dan ons verdeelt maar onze f e a r ontkent het terwijl de kranten het roeren de kleuren van de vlag we zwaaien
Waren en zullen opnieuw bloedrood worden
En de gekken zeggen allemaal dat ze stemmen horen
God vertelt hen wat ze moeten doen de oorlogen gaan allemaal over geld
Dat waren ze altijd al.
En het geld is gekleed in religie
En als het niet pronkt, verstopt het geld zich.
Er kookt iets in me.…
Het is nog niet klaar, maar nu al.…
Ik word steeds moeilijker om mee te leven.
Moeilijker om mee te leven
Je zegt dat ik moeilijker word om mee te leven.
Ik word steeds moeilijker om mee te leven.
Maar je kunt niet in mijn hoofd kijken.
Je kunt niet in mijn hoofd kijken.
Je kunt niet in mijn hoofd kijken.
Nee, je kunt niet in mijn hoofd kijken.
En de wegen zijn vol wapens.
Die voorbij glijden in de nacht
Tanks allemaal bedekt met gele modder.
Langs de snelweg
Als je voorbij rijdt met de kinderen en de emmers en schoppen
Fijne Dagen.
v. de kleinkinderen van apen
Metaal in de lucht
Zwavel in de longen
Diep inademen de wind draagt de foto ' s
De regen mompelt de namen
De windklokken in mijn tuin ring als sleutels
Op alle gestolen deuren.
We zijn de kleinkinderen van apen, geen engelen.
Maar alleen wij zijn begaafd met de ogen om te zien
Op dagen zonder f e a r, als onze hoofden helder zijn
Die engelen kunnen we zijn.