Marie-Paule Belle — Antonio Carlos Maria Bresil songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Antonio Carlos Maria Bresil" van Marie-Paule Belle.

Songteksten

Je l’appellerais Antonio Carlos Maria Bresil.
Il aurait plein de sel sur la peau, sur les doigts, sur les cils.
C’est l’enfant qui dort dans mes rêves. Se réveillera-t-il?
Je ne le sais pas.
Il danserait pieds nus sur les couteaux brillants de la mer,
dans la pluie équatoriale d’un piano noir de concert.
C’est l’enfant de mes rêves, il naîtrait sans passé, sans regrets,
et libre déjà.
Il est encore en exil dans ma mémoire.
J’imagine son profil et son histoire.
Je sais que mon rêve a son état civil.
Je l’appellerais Antonio Carlos Maria Bresil,
et nous irions nous cacher dans le labyrinthe des îles.
C’est l’enfant du soleil et du rythme secret de mon sang.
Je l’entends déjà.
Il jouerait d’une flûte en roseau comme un nouveau Dieu Pan.
Il prendrait des poissons rien qu’avec ses chansons dans le vent.
Dans le sable il découvrirait des paillettes de diamant,
et il danserait.
Il est encore en exil dans ma mémoire.
J’imagine son profil et son histoire.
Je sais que mon rêve a son état civil.
Je l’appellerait Antonio Carlos Maria Bresil.
Sans même s’en apercevoir, il traversait les villes.
Dans toutes les cités mortes il ranimerait les brasiers,
et on le suivrait.
Son rire ferait voler en éclats les murs des prisons,
et à pleines dents il mordrait dans les fruits de la passion.
On l’appellerait Antonio Carlos Maria Bresil
un jour, s’il venait.
Mais nous rencontera-t-il? Je veux le croire.
J’imagine son profil et son histoire.
Je sais que mon rêve est encore en exil.

Songtekstvertaling

Ik zou hem Antonio Carlos Maria Bresil noemen.
Het zou vol zitten met zout op de huid, op de vingers, op de wimpers.
Het is het kind dat in mijn dromen slaapt. Wordt hij wakker?
Geen idee.
Hij danste blootsvoets op de glimmende messen van de zee.,
in de equatoriale regen van een zwarte concertpiano.
Dit is het kind van mijn dromen, hij zou geboren worden zonder verleden, zonder spijt,
en nu al vrij.
Hij is nog steeds in ballingschap in mijn herinnering.
Ik kan me zijn profiel en geschiedenis voorstellen.
Ik weet dat mijn droom een huwelijkse staat heeft.
Ik zou hem Antonio Carlos Maria Bresil noemen.,
en we zouden ons verstoppen in het labyrint van de eilanden.
Hij is het kind van de zon en het geheime ritme van mijn bloed.
Ik hoor het al.
Hij speelde een rietfluit als een nieuwe god Pan.
Hij ving vis met z ' n liedjes in de wind.
In het zand zou hij diamanten glitter ontdekken.,
en hij danste.
Hij is nog steeds in ballingschap in mijn herinnering.
Ik kan me zijn profiel en geschiedenis voorstellen.
Ik weet dat mijn droom een huwelijkse staat heeft.
Ik zou hem Antonio Carlos Maria Bresil noemen.
Zonder het te merken, stak hij de steden over.
In alle steden die verwoest waren, deed hij de vuurpaarden herleven.,
en we volgden hem.
Zijn gelach zou gevangenismuren verbrijzelen.,
en met volle tanden beet hij in de vruchten van de passie.
We zouden hem Antonio Carlos Maria Bresil noemen.
ooit, als hij zou komen.
Maar zal hij ons ontmoeten? Ik wil het geloven.
Ik kan me zijn profiel en geschiedenis voorstellen.
Ik weet dat mijn droom nog steeds in ballingschap is.