Marie Denise Pelletier — Qu'aurions-nous laissé ? songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Qu'aurions-nous laissé ?" van Marie Denise Pelletier.

Songteksten

On aurait pu oser
Au moins pour les mémoires
De nos destins croisés
Et puis de notre histoire

On aurait pu oser
Frôler plus que nos âmes
Oser nos corps serrés
Sans témoins et sans drame

Mais qu'aurions-nous laissé
Au creux de ces matins
Parfumés à l'aurore de nos corps
Mais qu'aurions-nous laissé
À part quelques regrets,
À part quelques remords
Mais qu'aurions-nous laissé ?

On aurait pu oser
Défier toutes les lois
Et puis s'abandonner
Tout au creux de nos bras

On aurait pu oser
Prendre pour seul témoin
Toutes les nuits étoilées
Et puis même l'au-delà

Mais qu'aurions-nous laissé
Au creux de ces matins
Parfumés à l'aurore de nos corps
Mais qu'aurions-nous laissé
À part quelques regrets,
À part quelques remords
Mais qu'aurions-nous laissé ?

J'imagine ton sourire
En attendant ces mots
Dis-moi, dis-moi...

Mais qu'aurions-nous laissé
Au creux de ces matins
Parfumés à l'aurore de nos corps
Mais qu'aurions-nous laissé
À part quelques regrets,
À part quelques remords
Mais qu'aurions-nous laissé ?

Je t'aurais toujours aimé
Je t'aurais toujours aimé
Je t'aurais toujours aimé...

Songtekstvertaling

We hadden tenminste de herinnering aan ons gekruiste lot kunnen aandurven en dan van onze geschiedenis hadden we meer kunnen aanraken dan onze zielen onze strakke lichamen durfden aan te raken zonder getuigen en zonder drama maar wat zouden we hebben achtergelaten in de leegte van deze ochtenden geurend met de dageraad van ons lichaam maar wat zouden we afgezien hebben van enige spijt, afgezien van enige wroeging, maar wat zouden we over hebben gelaten ?

We hadden alle wetten kunnen trotseren en dan alles kunnen opgeven in de holte van onze armen die we hadden kunnen nemen als onze enige getuige alle sterrige nachten en dan zelfs het hiernamaals maar wat zouden we hebben achtergelaten in de holte van deze ochtenden geurend met de dageraad van ons lichaam maar wat zouden we afgezien hebben van enige spijt, afgezien van enige wroeging, maar wat zouden we over hebben gelaten ?

Ik kan me voorstellen dat je glimlach wacht op die woorden, vertel het me...

Maar wat zouden wij in de holte van deze ochtenden achtergelaten hebben, geurend naar de dageraad van ons lichaam, maar wat zouden wij dan nog overhouden van enige spijt, afgezien van enige wroeging ?maar wat zouden wij dan nog over hebben?

Ik zou altijd van je gehouden hebben Ik zou altijd van je gehouden hebben Ik zou altijd van je gehouden hebben...