Marie Cherrier — Le Café Noir songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le Café Noir" van Marie Cherrier.
Songteksten
Elle s’en va quelque part, derrière ses lunettes noires
Elle ne sait plus pourquoi elle est sortie ce soir
Le chauffage est trop fort, à l’avant d’la BM
Et ce pauvre Bernard, va lui dire qu’il l’aime
Il est tard
Toute petite elle rêvait, d’un grand toit de ciel bleu,
D’un collier de couleur, de vent dans les cheveux
Mais le feu passe au vert, Paris un soir d’hiver
Il se met à pleuvoir, derrière ses lunettes noires
Elle tire une cigarette, pousse l’allume cigare
Entre ses lèvres ouvertes, passe comme un soupir
Et ce pauvre Bernard qui pense à son désir
Il est tard
Toute petite elle rêvait, d’un grand toit de ciel bleu,
D’un collier de couleur, de vent dans les cheveux
Mais le feu passe au vert, Paris un soir d’hiver
Et moi qui suis tout seul, devant mon café noir
Dans l’unique bistrot encore ouvert ce soir
A travers les carreaux, je m’invente une histoire
Où il n’y a plus de place pour ce pauvre Bernard
Il est tard
Toute petit je rêvais, d’un grand toit de ciel bleu,
Elle accepte mes fleurs, on s’en va tous les deux
Mais le feu passe au vert, Paris un soir d’hiver
Paris, un soir d’hiver
(Merci à S pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Ze gaat ergens heen, achter haar zwarte bril.
Ze weet niet waarom ze vanavond uitging.
De verwarming is te sterk, aan de voorkant van de BM
En die arme Bernard, zeg hem dat hij van haar houdt.
Het is laat.
Ze droomde van een groot dak van blauwe lucht,
Een ketting van kleur, wind in het haar
Maar het vuur wordt groen, Parijs op een winteravond
Het begint te regenen, achter zijn zwarte bril.
Ze trekt een sigaret, duwt de aansteker
Tussen haar open lippen, passeert als een zucht
En deze arme Bernard die denkt aan zijn verlangen
Het is laat.
Ze droomde van een groot dak van blauwe lucht,
Een ketting van kleur, wind in het haar
Maar het vuur wordt groen, Parijs op een winteravond
En ik ben helemaal alleen voor mijn zwarte koffie
In de enige Bistro die vanavond nog open is
Door de tegels verzin ik een verhaal.
Waar geen plaats is voor deze arme Bernard
Het is laat.
Heel klein droomde ik, van een groot dak van blauwe lucht,
Ze accepteert mijn bloemen, We gaan allebei
Maar het vuur wordt groen, Parijs op een winteravond
Parijs, een winteravond
(Dank aan S voor deze woorden)