Marianne Faithfull — Young Girl Blues songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Young Girl Blues" van Marianne Faithfull.
Songteksten
It’s Saturday night, it feels like a Sunday in some ways.
If I had any sense I’d maybe go away for a few days.
Be that as it may, I can only say I am lonely,
I am but a young girl, working my way through the phonies.
Coffee on, milk gone, a sad light by fading,
Myself I touch, but not too much, I hear it’s degrading.
The flowers on my stockings are wilting away in the midnight.
The book I am reading is one man’s opinion of moonlight.
My skin is so white, I’d like maybe to go to bed soon,
Closing my eyes, if I’m to rise up before noon.
High heels, car wheels, the losers are grooving.
My dream, strange seem images are moving.
My friends, they are making a pop star or two every evening.
I know that scene backwards, they can’t see the patterns they’re
weaving.
My friends they are models but I soon got over that one.
I sit in my one room, a little brought-down in London.
Coffee on, milk gone, a sad light by fading,
Myself I touch, but not too much, I hear it’s degrading.
La la la la la, la la la la la la la la la.
La la la la la, la la la la la la la la la.
La la la la, la la la la la …
Songtekstvertaling
Het is zaterdagavond, het voelt op een bepaalde manier als een zondag.
Als ik enig gevoel had, zou ik misschien een paar dagen weg gaan.
Hoe het ook zij, Ik kan alleen maar zeggen dat ik eenzaam ben.,
Ik ben maar een jong meisje, Ik werk me een weg door de neppers.
Koffie aan, melk weg, een triest licht door te vervagen,
Ik raak mezelf aan, maar niet te veel, Ik hoor dat het vernederend is.
De bloemen op mijn kousen verwelken in de nacht.
Het boek dat ik lees is de mening van één man over maanlicht.
M ' n huid is zo wit dat ik snel naar bed wil.,
Ik sluit mijn ogen, als ik moet opstaan voor de middag.
Hoge hakken, auto wielen, de verliezers zijn aan het grooven.
Mijn droom, vreemde beelden lijken te bewegen.
Mijn vrienden maken elke avond een popster of twee.
Ik ken die scène achterstevoren, ze kunnen de patronen niet zien.
weven.
Mijn vrienden zijn modellen, maar daar ben ik al snel overheen.
Ik zit in mijn ene kamer, een beetje down in Londen.
Koffie aan, melk weg, een triest licht door te vervagen,
Ik raak mezelf aan, maar niet te veel, Ik hoor dat het vernederend is.
La la la la la, la la la la la la la la la.
La la la la la, la la la la la la la la la.
La la la la, la la la la la la …