Marianne Faithfull — The Ballad of Lucy Jordan songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Ballad of Lucy Jordan" van Marianne Faithfull.
Songteksten
The morning sun touched lightly on The eyes of Lucy Jordan
In a white suburban bedroom
In a white suburban town
And she lay there 'neath the covers
Dreaming of a thousand lovers
'Til the world turned to orange
And the room went spinning round
At the age of 37
She realized she’d never ride
Through Paris in a sports car
With the warm wind in her hair
So she let the phone keep ringing
As she sat there softly singing
Pretty nursery rhymes she’d memorized
In her Daddy’s easy chair
Her husband he’s off to work
And the kids are off to school
And there were oh so many ways
For her to spend her days
She could clean the house for hours
Or rearrange the flowers
Or run naked through the shady street
Screaming all the way
At the age of 37
She realized she’d never ride
Through Paris in a sports car
With the warm wind in her hair
So she let the phone keep ringing
As she sat there softly singing
Pretty nursery rhymes she’d memorized
In her Daddy’s easy chair
The evening sun touched gently on The eyes of Lucy Jordan
On the rooftop where she climbed
When all the laughter grew too loud
And she bowed and curtsied to the man
Who reached and offered her his hand
And he led her down to the long white car that waited past the crowd
At the age of 37
She knew she’d found forever
As she rode along through Paris
With the warm wind in her hair
Songtekstvertaling
De ochtendzon raakte de ogen van Lucy Jordan licht aan.
In een witte voorstedelijke slaapkamer
In een witte stad
En ze lag daar naast de dekens.
Dromen van duizend geliefden
Tot de wereld Oranje werd.
En de kamer draaide rond
Op de leeftijd van 37
Ze besefte dat ze nooit zou rijden.
Door Parijs in een sportwagen
Met de warme wind in haar haar
Dus liet ze de telefoon rinkelen.
Terwijl ze daar zachtjes zat te zingen
Mooie kinderliedjes die ze uit haar hoofd had geleerd
In haar vaders makkelijke stoel
Haar man, hij gaat werken.
En de kinderen gaan naar school.
En er waren zoveel manieren
Voor haar om haar dagen door te brengen
Ze kan het huis uren schoonmaken.
Of de bloemen herschikken
Of naakt door de schaduwrijke straat rennen
Helemaal aan het schreeuwen
Op de leeftijd van 37
Ze besefte dat ze nooit zou rijden.
Door Parijs in een sportwagen
Met de warme wind in haar haar
Dus liet ze de telefoon rinkelen.
Terwijl ze daar zachtjes zat te zingen
Mooie kinderliedjes die ze uit haar hoofd had geleerd
In haar vaders makkelijke stoel
De avondzon raakte de ogen van Lucy Jordan zachtjes aan.
Op het dak waar ze klom
Toen al het gelach te hard werd
En ze boog en buigde voor de man
Die haar zijn hand aanbood.
En hij leidde haar naar de lange witte auto die langs de menigte wachtte.
Op de leeftijd van 37
Ze wist dat ze voor altijd gevonden had.
Terwijl ze door Parijs Reed
Met de warme wind in haar haar