Marianne Faithfull — Comrade songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Comrade" van Marianne Faithfull.
Songteksten
Little months little smokes
and oblivion in a wool dress
in a door opens tenderly
near a wall where the wind is born
near the jolly garden
where saints and angels
are afraid of the seasons
the alleys have no names
they are the hours or the years
I stroll leisurely
dressed in a cement overcoat
and a hat of black straw
I don’t remember
if it’s nice out
I walk smoking
and I smoke walking
easily
every once in a while I tell myself
it’s time to stop
and I continue walking
I tell myself
I have to get some air
I have to look at the clouds
and breathe in a lung full
I have to see the flies fly
and take a little exercise
I shouldn’t smoke so much
I tell myself also
calculate
I tell myself again
I have a headache
my life is a drop of water on my eyelid
and I’m no longer twenty
continue
the songs are songs
and the days days
I no longer have one shred of respect for myself
but I see no hoodlums
who smoke the same cigarettes as me and who are just as stupid as me
I’m pretty content
without really knowing why
it doesn’t suffice to speak of the sun
the stars
the sea and rivers
blood eyes hands
it is necessary quite often
to speak of other things
we know that there are very beautiful countries
with very handsome men
with no less charming women,
but all that isn’t really sufficient
but dizzying void
which rings and bays
makes the head bow
we look and we see
again many other things
which are always the same
innumerable
identical
and over there simply
someone goes by simple as hello
and everything starts all over once again
I read in the stars the good will of my friends
in a river I love one hand
I listen the flowers sing
there are the goodbyes of birds
a cry falls like a fruit
my God my God
I will be accordingly always the same
my head in my hands
and my hands in my head
Songtekstvertaling
Kleine maanden kleine sigaretten
en vergetelheid in een wollen jurk
in a door opent tederly
bij een muur waar de wind wordt geboren
bij de vrolijke tuin
waar heiligen en engelen
bang zijn voor de seizoenen
de steegjes hebben geen namen.
ze zijn de uren of de jaren
Ik wandel rustig.
gekleed in een cementcoat
en een hoed van zwart stro
Ik weet het niet meer.
als het leuk is buiten
Ik loop te roken.
and I smoke walking
gemakkelijk
af en toe zeg ik tegen mezelf:
het is tijd om te stoppen.
en ik blijf lopen
Ik zeg tegen mezelf:
Ik moet even een luchtje scheppen.
Ik moet naar de wolken kijken.
en adem in een long vol
Ik moet de vliegen zien vliegen
en neem een beetje beweging
Ik zou niet zoveel moeten roken.
Ik zeg ook tegen mezelf:
berekenen
Ik zeg het nog eens tegen mezelf.
Ik heb hoofdpijn.
mijn leven is een druppel water op mijn ooglid
en ik ben geen twintig meer.
blijven
de liedjes zijn liedjes.
en de dagen
Ik heb geen greintje respect meer voor mezelf.
maar ik zie geen gangsters.
die dezelfde sigaretten roken als ik en die net zo stom zijn als ik.
Ik ben best tevreden.
zonder echt te weten waarom.
het volstaat niet om van de zon te spreken.
ster
de zee en de rivieren
bloedoog handen
het is nodig heel vaak
om over andere dingen te spreken.
we weten dat er heel mooie landen zijn.
met hele knappe mannen.
met niet minder charmante vrouwen,
maar dat is niet voldoende.
maar duizelingwekkende leegte
welke ringen en traveeën
laat het hoofd buigen
we kijken en zien
weer veel andere dingen
die altijd hetzelfde zijn
ontelbaar
identiek
en daar gewoon.
iemand noemt zich eenvoudig als Hallo.
en alles begint opnieuw
Ik lees in de sterren de goede wil van mijn vrienden
in een rivier hou ik van één hand
Ik luister de bloemen zingen
er zijn het afscheid van vogels
een schreeuw valt als een fruit
mijn God, mijn God.
Ik zal dienovereenkomstig altijd hetzelfde zijn.
mijn hoofd in mijn handen
en mijn handen in mijn hoofd