Marian Call — Vera Flew the Coop songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Vera Flew the Coop" van Marian Call.
Songteksten
Vera flew the coop when she was only soft sixteen
She hopped the first and fastest train with some lousy libertine
He’d spun a pretty story and he’d stole away her youth
And everyone was shocked 'cos Vera always told the truth
Oh, her slip surprised them all 'cos Vera always told the truth
Vera dumped that lying lout in the dust behind the train
He’d angled for a child but caught a heartless hurricane
He wasn’t worth a bullet, she just pushed him off the side
And she thanked him for her freedom, she was eternally polite
Vera thanked him for his trouble, she was nothing but polite
Vera ran with lawless men who trembled when she talked
She never flinched, she never smiled, and her gun was always cocked
At twenty-one she terrorized the whole of the frontier
And they feared her faithful justice, they knew Vera was sincere
Oh, they ran from Vera’s posse 'cos she was perfectly sincere
Vera rode alone the whole of her ferocious life
She’d never met a boy she didn’t think deserved the knife
Not a one of them was worthy in her steady steely eyes
'Cos they all fronted for their flaws and Vera always sneered at lies
Yeah, she found all men were liars and Vera couldn’t live with lies
It was not 'till Vera’s dying days her hard heart met desire
The man who shot her through was the only man she could admire
That mortal wound awoke in her a fire no balm could soothe
And she said «I think I love you» and Vera always told the truth
Oh, as she died she said «I love you» and Vera always told the truth
Songtekstvertaling
Vera vloog weg toen ze nog maar zestien was.
Ze sprong op de eerste en snelste trein met een of andere waardeloze libertijn.
Hij had een mooi verhaal verzonnen en haar jeugd gestolen.
En iedereen was geschokt omdat Vera altijd de waarheid vertelde.
Oh, haar slip verraste ze allemaal omdat Vera altijd de waarheid vertelde
Vera dumpte dat Lieverdje in het stof achter de trein.
Hij zocht een kind, maar kreeg een harteloze orkaan.
Hij was geen kogel waard, ze duwde hem van de zijkant.
En ze bedankte hem voor haar vrijheid, ze was eeuwig beleefd.
Vera bedankte hem voor zijn moeite, ze was alleen maar beleefd.
Vera liep met wetteloze mannen die beefden toen ze sprak.
Ze knipperde nooit, ze glimlachte nooit, en haar pistool was altijd gespannen.
Toen ze 21 was terroriseerde ze de hele grens.
En ze vreesden haar trouw recht, ze wisten dat Vera oprecht was.
Ze vluchtten van Vera 's bende omdat ze volkomen oprecht was.
Vera reed alleen haar hele woeste leven.
Ze had nog nooit een jongen ontmoet waarvan ze dacht dat ze het mes niet verdiende.
Geen van hen was waardig in haar vaste steely ogen.
Want ze stonden allemaal voor hun fouten en Vera snauwde altijd naar leugens.
Ja, ze ontdekte dat alle mannen leugenaars waren en Vera kon niet leven met leugens.
Het was niet tot Vera 's laatste dagen. haar harde hart ontmoette verlangen.
De man die haar neerschoot was de enige man die ze kon bewonderen.
Die dodelijke wond ontwaakte in haar een vuur dat geen balsem kon verzachten
En ze zei "Ik denk dat ik van je hou" en Vera vertelde altijd de waarheid
Oh, toen ze stierf zei ze "ik hou van je" en Vera vertelde altijd de waarheid