Maria Mena — Am I Supposed To Apologize? songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Am I Supposed To Apologize?" van Maria Mena.
Songteksten
I wrote a song, a journal
Gave it to the world
Told the story
Of when I was just a girl
I sought understanding
Clarity in truth
By baring all the wounds
Inflicted on my youth
You criticized my choice
To stand up to my past
To give the pain a voice
So that it too could pass
But I felt brave
And filled with pride as I let go Of bitterness that wouldn’t leave or let me grow
But I will spend a lifetime
Trying to understand
Why someone sharing my bloodline
Would not lend me their hand
Am I supposed to apologize?
Am I supposed to apologize?
Am I supposed to apologize?
Am I supposed to apologize?
I loved her more than myself
But she made me choose
Between her and my father
And so I refused
I fled her house and wrath
Eleven years of age
Followed the crooked path
That led me to a stage
The curtains opened up My heart followed the lead
The music wouldn’t stop
And I could finally breathe
But I will spend a lifetime
Trying to understand
Why someone sharing my bloodline
Would not lend me their hand
Am I supposed to apologize?
Am I supposed to apologize?
Am I supposed to apologize?
Am I supposed to apologize?
Songtekstvertaling
Ik schreef een lied, een dagboek.
Gaf het aan de wereld
Vertelde het verhaal
Of when I was just a girl
Ik zocht begrip.
Duidelijkheid in waarheid
Door alle wonden open te snijden.
Toegebracht aan mijn jeugd
Je bekritiseerde mijn keuze.
Om op te staan tegen mijn verleden
Om de pijn een stem te geven
Zodat het ook kon passeren
Maar ik voelde me dapper.
En vervuld van trots als ik de bitterheid losliet die me niet wilde laten groeien
Maar Ik zal mijn leven lang doorbrengen
Proberen te begrijpen
Waarom iemand mijn bloedlijn deelt
Ze willen me hun hand niet lenen.
Moet ik me verontschuldigen?
Moet ik me verontschuldigen?
Moet ik me verontschuldigen?
Moet ik me verontschuldigen?
Ik hield meer van haar dan van mezelf.
Maar ze liet me kiezen.
Tussen haar en mijn vader.
En dus weigerde ik
Ik ontvluchtte haar huis en toorn.
Elf jaar
Volgde het kromme pad
Dat leidde me naar een podium
De gordijnen open mijn hart volgde de leiding
De muziek hield niet op.
En ik kon eindelijk ademen.
Maar Ik zal mijn leven lang doorbrengen
Proberen te begrijpen
Waarom iemand mijn bloedlijn deelt
Ze willen me hun hand niet lenen.
Moet ik me verontschuldigen?
Moet ik me verontschuldigen?
Moet ik me verontschuldigen?
Moet ik me verontschuldigen?