Margaret Rawlings — To Autumn songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "To Autumn" van Margaret Rawlings.
Songteksten
Season of mists and mellow fruitfulness,
Close-bosom friend of the maturing sun;
Conspiring with him how to load and bless
With fruit the vines that round the thatch-eves run;
To bend with apples the moss’d cottage-trees,
And fill all fruit with ripeness to the core;
To swell the groud, and plump the hazel shells
With a sweet kernel; to set budding more,
And still more, later flowers for the bees,
Until they think warm days will never cease,
For summer has o’er brimm’d their clammy cells.
Who hath not seen thee oft amid thy store?
Sometimes whoever seeks abroad may find
Thee sitting careless on the granary floor,
Thy hair soft-lifted by the winnowing wind;
Or on a half-reap'd furrow sound asleep,
Drows’d with the fume of poppies, while thy Spares the next swath and all its
twined flowers;
And sometimes like a gleaner thou dost keep
Steady thy laden head across a brook;
Or by a cyder-press, with patient look,
Thou watchest the last oozings hours by hours.
Where are the songs of spring? Ay, where are they?
Think not of them, thou hast thy music too, —
While barred clouds bloom the soft-dying day,
And touch the stubble-plains with rosy hue;
Then in a wailful choir the small gnats mourn
Among the river sallows, borne aloft
Or sinking as the light wind lives or dies;
And full-grown lambs loud bleat from hilly bourn;
Hedge-crickets sing; and now with treble soft
The red-breast whistles from a garden croft;
Songtekstvertaling
Seizoen van mist en mellow fruitfulness,
Boezemvriend van de rijpende zon;
Samenzweren met hem hoe te laden en te zegenen
Met fruit de wijnstokken die rond de thatch-eves lopen;
Om te buigen met appels de Mos ' d cottage-trees,
En vul alle fruit met rijpheid tot in de kern;
Om de korhoen op te zwellen, en de hazelschelpen te vermalen.
Met een zoete kernel; om ontluikende meer in te stellen,
En nog meer, later bloemen voor de bijen,
Totdat ze denken dat warme dagen nooit zullen ophouden.,
Want de zomer heeft o ' er hun klamme cellen gevuld.
Wie heeft jou niet vaak in jouw huis gezien?
Soms kan degene die in het buitenland zoekt
U zit zorgeloos op de graanvloer,
Uw haar zacht opgetild door de wind;
Of op een half-reap ' d furrow die in slaap valt,
Drows ' d with the fume of poppies, while thy Spares the next swath and all its
getwijnde bloemen;
En soms als een kleuter die je houdt
Maak je geladen hoofd over een beek.;
Of door een cyder-pers, met een patiënt blik,
U kijkt de laatste uren per uur.
Waar zijn de liederen van de lente? Waar zijn ze?
Denk niet aan hen, jij hebt ook jouw muziek., —
Terwijl de bewolkte wolken bloeien de zacht stervende dag,
En de stoppelvlakten aanraken, met rooskleurige tint;
Dan in een jammerlijk koor rouwen de kleine muggen
Tussen de kallows, boven
Of zinken als de lichte wind leeft of sterft;
En volgroeide lammetjes luid blaten van heuvelachtig bourn;
Hedge-crickets zingen; en nu met drie zachte
De Roodborst fluit uit een tuin Kroft;