Manuel Carrasco — Libre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Libre" van Manuel Carrasco.
Songteksten
Una casa sin vida y un reloj que no marca,
Ese hombre a su lado no la entiende ni está,
Unas flores que un día le regaló su hermana,
Un pecado en la cama, que mejor ocultar.
Se cansó de vivir agarrada al recuerdo,
Cada invierno otra vez esperando el milagro,
Y así, a veces sueña que el mar se la traga
Cómo atrever si la rutina en llamas
Ahoga el llanto de su corazón…
Libre, esa mujer necesita del viento
Para que su alma se la lleve lejos
Y su silencio lo pueda gritar… con tanta fuerza
Libre, que nadie tiene la culpa del tiempo
Que va dejando que los sentimientos
Se vuelvan tibias caricias sin mas y ya no queme…
Escribía su cuento en su playa imaginaria
Le gustaba descalza poner otro final
Con las uñas pintadas de valor va pensando
Una vida en un paso, echo pa’lante pa’tras
Una noche a la luna le contó en un suspiro
Y una estrella fugaz respondió a su pregunta
Y así, soñando el mar como sirena al agua
Se va nadando y la orilla esperanza,
La esta esperando con la libertad…
Libre, que esa mujer necesita del viento
Para que su alma se la lleve lejos
Y su silencio lo pueda gritar… con tanta fuerza
Libre que nadie tiene la culpa del tiempo
Que va dejando que los sentimientos
Se vuelvan tibias caricias sin amas y ya no queme…
Y ya no queme…
Un café la despierta y suena la llamada,
Las amigas no fallan si le da por llorar.
Songtekstvertaling
Een huis zonder leven en een horloge dat niet markeert,
Die man naast je begrijpt haar niet of is ... ,
Bloemen die z ' n zus hem ooit gaf.,
Een zonde in bed, die je beter kunt verbergen.
Ze werd moe van het leven met herinneringen.,
Elke winter weer wachtend op het wonder,
En zo, soms droomt hij dat de zee het verslindt
Hoe durf je als de routine in brand staat
Hij verdrinkt het huilen van zijn hart…
Vrij, die vrouw heeft de wind nodig
Om haar ziel weg te nemen
En zijn stilte kan het uitschreeuwen ... zo luid
Vrij, dat niemand schuld heeft aan het weer
Laat je gevoelens gaan.
Worden warme strelingen zonder meer en niet langer branden…
Hij schreef zijn verhaal op zijn denkbeeldige Strand.
Ze hield van blootsvoets.
Met nagels geverfde waarde gaat denken
A life in one step, I do PA 'lante PA' tro
Op een nacht vertelde de maan hem in een zucht
En een vallende ster beantwoordde zijn vraag
En dus, dromend van de zee als een zeemeermin naar het water
Hij gaat zwemmen en kust hoop,
Hij wacht op haar met vrijheid.…
Vrij, die vrouw heeft de wind nodig
Om haar ziel weg te nemen
En zijn stilte kan het uitschreeuwen ... zo luid
Vrij dat niemand schuld heeft aan de tijd
Laat je gevoelens gaan.
Worden warme strelingen zonder minnaressen en niet langer branden…
En niet meer branden.…
Een koffie maakt haar wakker en de bel gaat.,
Vrienden huilen altijd.