Manolo Garcia — Una Tarde De Sol songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Una Tarde De Sol" van Manolo Garcia.
Songteksten
Que pena no ser ave de paso, ni derrota de carta marina
Que dulce ser trapo blanco henchido al viento del velero que alegre se encabrita
Que lento ser cipres viviendo erguido al cielo y saber que todo en este mundo
necesita su tiempo
Que pena no ser ave de paso ni proa que acuchilla siete mares
O relumbre del zarcillo de bella muchacha que descalza baila por los parques
Busco el ruido de las plazas. Busco en las calles de ciudades que ya no conozco
Busco el aroma de mujeres que pasan a sus cosas, a su lucha, a la tarea que les
toca
Guardo una tarde de sol por si hace falta, ese es un tesoro que nadie podra
arrebatarme
Guardo la mirada risueña de alguna muchacha. Guardo en un bolsillo el color de
la piel de una naranja
Mejor pluma del ala de un perro que pasar los dias esperando
Ahumar el avispero de la mente, que se dispersen la desidia con sus sombras
Te busco entre la gente de las plazas
Te busco en las calles de ciudades que ya no recuerdas
Te busco en el perfume de mujeres que pasan, en los silencios que crecen cuando
ellas no hablan
Te guardo una tarde de sol por si la quieres. Ese es un tesoro que nadie podra
arrebatarte
Te guardo una mirada risueña que nada pretende
Te guardo en un bolsillo el calor de mi piel por si vinieses
Songtekstvertaling
Wat jammer om geen vogel van doorgang te zijn, noch de nederlaag van Charta marina.
Wat lief om een witte lap te zijn gevuld met de wind van de zeilboot die vrolijk wordt boos
Hoe langzaam om cipressen te zijn die hoog in de lucht leven en weten dat alles in deze wereld
hij heeft zijn tijd nodig.
Wat jammer om geen vogel van doorgang te zijn of een boog die zeven zeeën steekt.
Of glans van de bramble van een mooi meisje blootsvoets dansend door de parken
Ik zoek het geluid van de pleinen. Ik doorzoek de straten van steden die ik niet meer ken.
Ik zoek de geur van vrouwen die hun dingen doen, hun strijd, hun taak
touch
Ik heb een zonnige middag voor het geval dat, dat is een schat die niemand kan
rukken
Ik hou de lach van een meisje. Ik bewaar in een zak de kleur van
de huid van een sinaasappel
Betere veer van een hondenvleugel dan de dagen te wachten.
Rook de horzels van de geest, verspreid de dorst met zijn schaduwen
Ik zoek je tussen de mensen van de pleinen.
Ik zoek je in de straten van steden die je je niet meer herinnert
Ik zoek je in het parfum van vrouwen die voorbij komen, in de stiltes die groeien wanneer
ze praten niet.
Ik zal je een zonnige middag besparen als je wilt. Dat is een schat die niemand kan
rukken
Ik lach je uit, maar niets doet alsof.
Ik bewaar de warmte van mijn huid in mijn zak voor het geval je komt.