Manolo Garcia — Morder El Polvo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Morder El Polvo" van Manolo Garcia.
Songteksten
Ya el verano abandona sus hojas
Y el fino cordón por donde baja mi pálpito de hiedra
Haciendo filigrana dibuja fortalezas de frontera
No pasarán, no han de pasar
La grisura ni el vacío inmesurable
Que sucede al aviso de unos ojos diciendo adiós
Adiós ahora sí, esta vez sí, para siempre, adiós
Y el valor consitiría en hacer astillas
El endeble andemiaje de errores cometidos
Y admitir que simplemente hemos vivido
Eso sí, bajo el peso de nuestra propia ley de gravedad
Arriba, siempre arriba, sin pensar en la caída
Ya el venaro sombrea sus hojas
Y el fino pensar donde se rasga mi pálpito de ausencias
Haciendo filigrana
Compone y remendando regenera
No pasará, no ha de pasar
Que de un azar disfrazado arme barreras
No quiero otros ojos que me miren diciendo adiós
Adios ahora sí, esta vez sí, para siempre, adiós
Sólo candorosa esperanza de un austero viajar
Un recomponer los pedazos, un digno renquear
Ahora prueba a no juzgar y a perder
El miedo a las derrotas, porque el mar, los océanos
Igual que acunan pueden engullir
Y aún así, todos buscamos luminoso amanecer
Propicio viento
Adentro, mar adentro mientras quede un solo remo
A nadie le gusta besar el polvo
A nadie le gusta morder el polvo
A nadie le gusta
A nadie le gusta besar el polvo
A nadie le gusta morder el polvo
A nadie le gusta
A nadie
Y es que a nadie le gusta
(Gracias a Mari Luz por esta letra)
Songtekstvertaling
Al de zomer verlaat zijn bladeren
En de fijne snoer waardoor mijn Ivy ooglid valt
Het maken van watermerk trekt grensforten
Ze zullen niet passeren, ze zullen niet passeren
De grauwheid en de onmetelijke leegte
Wat gebeurt er met de waarschuwing van een paar ogen die afscheid nemen?
Vaarwel nu ja, deze keer ja, voor altijd, vaarwel
En de waarde zou zijn om splinters te maken
De zwakheid van de fouten die zijn gemaakt
En toegeven dat we net geleefd hebben
Ja, onder het gewicht van onze eigen wet van zwaartekracht.
Omhoog, altijd omhoog, nooit aan de val denken
De venaro heeft zijn bladeren al bedekt.
En het fijne denken waar het mijn oogleden scheurt van afwezigheid
Watermerk maken
Herstellings-en herstelregeneraten
Het zal niet gebeuren, het zal niet gebeuren.
Dat bij toeval barrières opwerpt
Ik wil niet dat andere ogen me zien en afscheid nemen.
Vaarwel nu ja, deze keer ja, voor altijd, vaarwel
Alleen openhartigheid hoop op een sobere reis
Een stuk samen, een waardige grijns
Probeer niet te oordelen en te verliezen.
Angst voor nederlagen, omdat de zee, de oceanen
Net als acunan kunnen ze slikken.
En toch zoeken we allemaal naar een heldere dageraad.
Gunstige wind
Binnen, zee binnen terwijl er nog maar één roeispaan over is.
Niemand kust graag stof.
Niemand bijt graag in het stof.
Niemand vindt het leuk.
Niemand kust graag stof.
Niemand bijt graag in het stof.
Niemand vindt het leuk.
Voor iedereen
En niemand vindt het leuk
(Dank aan Mari Luz voor deze brief)