Manolo Garcia — Los Errantes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Los Errantes" van Manolo Garcia.
Songteksten
Soy mi esclavo interior
Que restaña sus heridas mordiéndose los puños
Soy un extraño anterior
Volatinero que desata falsos firmamentos
Y es que hoy
Que este fuego incontrolado arrasa el pensamiento
Hoy que soy prisionero en mis deseos
Queda lejos mi antiguo culto estoico
Habrá lugar para los errantes
Habrá tiempo de errar
Hoy pienso en la canción del emigrante
La del turista residual
Ahora que el bombeo de la sangre
Descorazona extrañamente
Hoy pienso en la canción del emigrante
En gente atrapada que lucha en su desierto
En la gente corriente
Una ciudad llena de gente pasmada
Ese sería yo pidiendo ayuda
Pidiendo ayuda, mano tendida
Buscando plenitud; ese animal esquivo
Un rudimentario destino de hueso y luz anaranjada
Ese sería.Un lanzador espacial necesitado
De abrazaderas y raigambres yo sería hoy
Y es que hoy que un descontrolado fuego
Arrasa el pensamiento
Hoy que soy prisionero y te deseo
Queda lejos mi antiguo culto estoico
Habrá lugar… emigrante, la del viajero emocional
Ahora que varado y diletante
La tablazón se va combando
Hoy pienso en la canción del emigrante
De gente indignada en busca de portentos
En la gente corriente.(4v)
Y no se trata de amor o desencuentros
Nada de años perdidos
Ni tan siquiera añorar ese fulgor inherente a las vidas
Hoy sólo quiero ganar la mano a la impaciencia
Y a la desidia que atrae la mueca desolada
Songtekstvertaling
Ik ben mijn innerlijke slaaf.
Dat geneest zijn wonden door in zijn vuisten te bijten.
Ik ben een voormalige vreemdeling.
Volatinero die valse firmamenten ontketent
En is dat vandaag?
Dat dit ongecontroleerde vuur de gedachte vernietigt.
Vandaag ben ik een gevangene in mijn verlangens.
Mijn oude stoïcijnse sekte is ver weg.
Er zal plaats zijn voor de Zwervers.
Er zal tijd zijn om te vergissen.
Vandaag denk ik aan het lied van de emigrant
Die van de residuele toerist
Nu dat het bloed pompt
Vreemd ontmoedigend
Vandaag denk ik aan het lied van de emigrant
In gevangen mensen die vechten in hun woestijn
Bij gewone mensen
Een stad vol verbijsterde mensen
Dat ben ik die om hulp vraagt.
Vragen om hulp, uitdelen
Op zoek naar volheid; dat ongrijpbare dier
Een rudimentair lot van bot en oranje licht
Dat is het.Een ruimtewerper in nood
Van klemmen en raigambres zou ik vandaag zijn
En het is vandaag dat een ongecontroleerde brand
Het vernietigt de gedachte.
Vandaag ben ik een gevangene en ik wens je
Mijn oude stoïcijnse sekte is ver weg.
Er zal plaats zijn... emigrant, die van de emotionele reiziger
Nu dat gestrande en dilettante
De plank valt uit elkaar.
Vandaag denk ik aan het lied van de emigrant
Van verontwaardigde mensen op zoek naar tekenen
Bij gewone mensen.(4v)
En het gaat niet om liefde of onenigheid.
Geen verloren jaren
Zelfs niet verlangend naar die gloed die inherent is aan levens
Vandaag wil ik gewoon de hand winnen voor ongeduld.
En naar de troosteloze grimace die aantrekt