Manolo Garcia — En Un Estanque De Libelulas songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "En Un Estanque De Libelulas" van Manolo Garcia.
Songteksten
Mi amor flota con nenufares en un estanque de libelulas azules
El tuyo es un trio de golondrinas en un bosque de papel
Centellas negras atravesando nubes
Mi amor sera agua del vapor de un barco, carboncillo en tuyo
Pulido anaquel para colgar platos
Para colgar platos con lindos dibujos de arboles floridos
Para nuevas noches calidas de olvidos
El amor es de luz que pasa por ojos de puente romano
Luz cambiante que acaricio sus sillares con las manos que los tallaron
Nuestro amor es busto de arcilla de bella liberta con pendientes
Es de hojas de te de aromas humedos de los orientes
Mi amor flota con nenufares en un estanque de libelilas azules
Castillo es, tejado de golondrinas en un bosque de papel
Abandonadas ruinas bajo las nubes
El arpa da notas, tremula de rosas, y un tu breve boca refila la flauta
Viruta de brozas
De broza de rizos, limaduras de angel
De tu aliento dulce mazapan en bucles y anisillo en gotas
Quemare desde hoy mis rastrojos a diosas terrenales
Y en noches sin luna, candiles votivos de buenos augurios a los nuevos amores
No sera mas, mi amor, mano firme de anillo de mimbre ajustado
Ya por siempre sera de fierro argentino. Su vaina de cuero gastado
Songtekstvertaling
Mijn liefde drijft met waterlelies in een vijver van blauwe libellen
Het jouwe is een trio van zwaluwen in een papieren bos.
Zwarte schittering door wolken
Mijn liefde zal water zijn uit de stoom van een schip, houtskool in de jouwe.
Gepolijste plank voor het ophangen van schotels
Om borden te hangen met schattige tekeningen van bloeiende bomen
Voor nieuwe warme nachten van vergetelheid
Liefde is van licht door de ogen van Roman bridge
Veranderen van licht dat zijn sillares streelde met de handen die ze kerven
Onze liefde is bella liberta ' s val met oorbellen
Het is van theebladeren van vochtige aroma ' s van oriënten
Mijn liefde drijft met waterlelies in een vijver van blauwe libellen
Kasteel is, het dak van zwaluwen in een papieren bos
Verlaten ruïnes onder de wolken
De harp geeft noten, beeft met rozen, en een korte mond verfijnt de fluit
Borstel de krullen
Van krullen, engelenvijlsel
Van je zoete adem marsepein in lussen en anijs in druppels
Ik zal branden van vandaag mijn stoppels tot aardse godinnen
En op maanloze nachten, votieve lampen voorspelen goed voor nieuwe liefdes
Niet meer, mijn lief, stevige hand van strakke rieten ring
Het zal altijd fierro argentino zijn. Het is een versleten leren omhulsel.