Mano Solo — Trop De Silence songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Trop De Silence" van Mano Solo.
Songteksten
Sans toi, sans moi, sans nous, sans rien.
Comme en vacances dans un pays aux murs trop blancs,
où viennent en nombre buter les idées sombres,
sur les décombres d’un coeur qui sombre.
Il ya trop, beaucoup trop de silence dans mes vacances.
Sans te parler, sans t’appeler,
sans t'écrire, sans rien choisir,
sans rien attendre, sans rien entendre,
sans rien comprendre.
Sans sentir ta voix et tes mots posés sur moi.
Sans entendre la musique de ta peau sur mes draps.
Il y a trop, beaucoup trop de silence dans mes vacances.
J’ai pas vu ce matin sortir tes fesses de nos draps sales.
J’ai pas senti ta main sur mes cheveux,
comme pour me rechauffer le rêve.
Encore moins ton souffle dans mon cou,
ni tes lèvres me sussurer un au-revoir,
à plus tard.
Tout ça, ça me fait penser qu’hier non plus.
En pleine lumière sans un coin d’ombre
bien trop sincère pour pas être tout seul au monde.
Comme un chien dans l’arène de mon propre désir,
j’aboie à perdre haleine, je supplie la fin du martyr.
Mais les habits de lumière ne tireront jamais leur gloire
à me faire toucher terre, on coupe les phares,
fini la fanfare, je reste dans le noir.
Il y a trop, beaucoup trop de silence dans mes vacances
Songtekstvertaling
Zonder jou, Zonder mij, zonder ons, zonder iets.
Alsof je op vakantie bent in een land met te witte muren,
waar komen de duistere ideeën in aantallen vandaan?,
op het puin van een donker hart.
Er is te veel stilte in mijn vakantie.
Zonder met je te praten, zonder je te bellen.,
zonder je te schrijven, zonder iets te kiezen.,
zonder iets te verwachten, zonder iets te horen,
zonder iets te begrijpen.
Zonder je stem en woorden op mij te voelen.
Zonder de muziek van je huid op mijn lakens te horen.
Er is te veel stilte in mijn vakantie.
Ik zag je vanmorgen niet uit onze vuile lakens komen.
Ik voelde je hand niet op mijn haar.,
alsof ik mijn droom wil opwarmen.
Laat staan je adem in mijn nek.,
of je lippen fluisteren me een vaarwel,
tot straks.
Dit alles doet me gisteren ook denken.
In helder licht zonder een hoek van schaduw
veel te oprecht om alleen te zijn in de wereld.
Als een hond in de arena van mijn eigen verlangen,
Ik blaf om adem te verliezen, Ik smeek om het einde van de martelaar.
Maar de kleren van het licht zullen nooit hun glorie trekken.
om de grond aan te raken, doen we de koplampen uit.,
geen fanfare meer, ik weet het niet meer.
Er is te veel stilte in mijn vakantie.