Mano Solo — Botzaris songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Botzaris" van Mano Solo.
Songteksten
Rue Botzaris est sous la lune,
Les buttes chaumont, dans la brume,
Je longe les rendez-vous,
Ils seront la, ils seront tous fous,
Les amoureux d aujourd’hui,
Savent qu ils restent des bancs dans Paris,
Demain, le soleil d hiver,
Caressera les bouquets febriles de l espoir,
Plein la jipetiére ils iront tranquilles,
Et les pigeons perdront leurs plumes,
Avec elles nous ecriront,
L’histoire des coeurs du bitume,
Qui dans les squares nous survivront,
C est sans fin et l amour citadin,
S allonge sur du bois vert,
C est depuis toujours qu’y habite l amour et ses discours,
On pourrait croire qu’assassins,
Le temps nous casse,
On pourrait croire que le destin fatalement se trace,
Quitte un jour ou a abandonner son tour,
A deux paires d yeux, de peau de peche,
Eclat de rire de la jeunesse.
Mais ce matin, il n en ai rien,
Je t ai vu de loin,
Ton journal a la main,
A midi et d aujourd’hui, de demain,
Tu porte fiere l’image de ta promesse,
Et sans l’savoir c est a moi qu elle s 'adresse.
Oh, tant qu’il y aura des bancs, reste un pays de sentiments (x12)
(Merci à Cissa pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Botzaris Street ligt onder de maan.,
De Buttes chaumont, in de mist,
Ik heb bijna geen afspraakjes meer.,
Ze zullen er zijn, ze zullen allemaal gek zijn.,
Liefhebbers van vandaag,
Weet dat ze in Parijs blijven.,
Morgen, de winterzon,
Zal de koortsige boeketten van hoop strelen,
Vol met jipetië zullen ze stil zijn.,
En duiven zullen hun veren verliezen,
Met hen zullen ze ons schrijven.,
De geschiedenis van de harten van bitumen,
Wie op de pleinen zal ons overleven,
C is eindeloos en L Love City,
S lengte op groen hout,
Liefde en haar toespraken hebben daar altijd geleefd,
Je zou denken dat moordenaars ... ,
Tijd breekt ons,
Men zou kunnen geloven dat het lot zichzelf dodelijk vindt.,
Op een dag vertrekken of zijn beurt opgeven,
Heeft twee paar ogen, van vishuid,
De lach van de jeugd.
Maar vanmorgen heeft hij niets.,
Ik heb je van ver gezien.,
Uw dagboek in uw hand,
Om 12 uur en vandaag, morgen.,
Je bent trots op het beeld van je belofte.,
En zonder het te weten, spreekt ze tegen mij.
Oh, zolang er banken zijn, blijft een land van gevoelens (x12)
(Dank aan Cissa voor deze woorden)