Mano Solo — A Pas De Géant songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Pas De Géant" van Mano Solo.
Songteksten
I was but a traveler
Floating endless through the sea
On the other side of knowledge
Through the pliancy of dreams
And voices there upon the ship
Spoke of radiant place’s splendor
Beautiful shores with sands of gold
Wherein exists no torment or pain
What was I looking for
What could I have hoped for
On the white ship I sailed through the night
As we traveled for the Land Eternal
We passed many a peaceful harbor
Where we could have found vibrant life
In a world known only in dreams
But vibrant was not eternal
So we continued upon our quest
Through misty lagoons of sparkling blue
And on through the pillars of the West
The land must be adorned by beauty unknown
Never before beheld
The land of eternal life
Which ocean secrets that had held
And as we left those shores of hope
And neared the end of the quest
The waters rose up before me And fell there sharply beyond
The white ship and I were taken
Into man’s withered and dying arms
What was I looking for
What could I have hoped for
The time that was mine was to parish with life
Songtekstvertaling
Ik was maar een reiziger.
Drijf eindeloos door de zee
Aan de andere kant van de kennis
Door de plancy of dreams
En stemmen op het schip
Gesproken over de pracht van de stralende plek
Prachtige kusten met zand van goud
Waarin geen bestraffing en geen pijn is.
Wat zocht ik?
Waar had ik op kunnen hopen?
Op het Witte Schip voer ik door de nacht
Terwijl we reisden naar het eeuwige Land
We passeerden vele vredige haven
Waar we levendig leven hadden kunnen vinden
In a world known only in dreams
Maar levendig was niet eeuwig.
Dus gingen we verder op onze zoektocht
Door mistige lagunes van sprankelend blauw
En door de zuilen van het Westen
Het land moet versierd worden door onbekende schoonheid.
Nooit eerder gezien
Het land van het eeuwige leven
Welke oceaangeheimen hadden gehouden
En toen we de oevers van de hoop verlieten
En naderde het einde van de zoektocht
Het water stond voor mij op en viel daar scherp voorbij.
Het Witte Schip en ik zijn meegenomen.
In de verdorde en stervende armen van de mens
Wat zocht ik?
Waar had ik op kunnen hopen?
De tijd die van mij was, was naar parish met het leven.