Mango — Volver songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Volver" van Mango.
Songteksten
Yo adivino el parpadeo
de las luces que a lo lejos,
van marcando mi retorno.
Son las mismas que alumbraron,
con sus pálidos reflejos,
hondas horas de dolor.
Y aunque no quise el regreso,
siempre se vuelve al primer amor.
La vieja calle donde el eco dijo:
tuya es su vida, tuyo es su querer,
bajo el burlón mirar de las estrellas
que con indiferencia hoy me ven volver.
Volver,
con la frente marchita,
las nieves del tiempo
platearon mi sien.
Sentir,
que es un soplo la vida,
que veinte años no es nada,
que es febril la mirada
errante en las sombras
te busca y te nombra.
Vivir,
con el alma aferrada
a un dulce recuerdo,
que lloro otra vez.
Tengo miedo del encuentro
con el pasado que vuelve
a enfrentarse con mi vida.
Tengo miedo de las noches
que, pobladas de recuerdos,
encadenan mi soñar.
Pero el viajero que hulle,
tarde o temprano detiene su andar
y aunque el olvido que todo destruye,
haya matado mi vieja ilusión,
guardo escondida una esperanza humilde,
que es toda la fortuna de mi corazón.
Volver,
con la frente marchita,
las nieves del tiempo
platearon mi sien.
Sentir,
que es un soplo la vida,
que veinte años no es nada,
que es febril la mirada
errante en las sombras
te busca y te nombra.
Vivir,
con el alma aferrada
a un dulce recuerdo,
que lloro otra vez.
Sentir,
que es un soplo la vida,
que veinte años no es nada,
que es febril la mirada
errante en las sombras
te busca y te nombra.
Vivir,
con el alma aferrada
a un dulce recuerdo,
que lloro otra vez.
Songtekstvertaling
Ik denk dat het knipperen
van de lichten zo ver weg,
ze markeren mijn terugkeer.
Het zijn dezelfde die oplichten.,
met zijn bleke reflecties,
uren van pijn.
En ook al wilde ik niet terug.,
hij gaat altijd terug naar de eerste liefde.
De Oude straat waar de Echo zei:
het jouwe is zijn leven, het jouwe is ZIjn liefde. ,
onder de spottende blik van de sterren
dat ze me vandaag onverschillig zien terugkomen.
Terug,
met wit voorhoofd,
de sneeuw van de tijd
ze hebben mijn tempel verzilverd.
Voelen,
dat is een adem leven,
dat twintig jaar niets is.,
wat koortsig is de blik
zwervend in de schaduw
hij zoekt je en noemt je.
Live,
met de ziel die zich vastklampt
naar een zoete herinnering,
dat ik weer huil.
Ik ben bang voor de ontmoeting.
met het verleden dat terugkomt
om mijn leven onder ogen te komen.
Ik ben bang voor de nachten.
dat, bevolkt met herinneringen,
ze ketenen mijn droom vast.
Maar de reiziger die hulle,
vroeg of laat stopt hij met lopen.
en hoewel vergetelheid alles vernietigt,
heb mijn oude illusie gedood,
Ik hou een nederige hoop verborgen.,
dat is het geluk van mijn hart.
Terug,
met wit voorhoofd,
de sneeuw van de tijd
ze hebben mijn tempel verzilverd.
Voelen,
dat is een adem leven,
dat twintig jaar niets is.,
wat koortsig is de blik
zwervend in de schaduw
hij zoekt je en noemt je.
Live,
met de ziel die zich vastklampt
naar een zoete herinnering,
dat ik weer huil.
Voelen,
dat is een adem leven,
dat twintig jaar niets is.,
wat koortsig is de blik
zwervend in de schaduw
hij zoekt je en noemt je.
Live,
met de ziel die zich vastklampt
naar een zoete herinnering,
dat ik weer huil.