Manga — Alışırım Gözlerimi Kapamaya songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Alışırım Gözlerimi Kapamaya" van Manga.
Songteksten
Tertemizdi sanki dünya, gözlerimi açtığım anda
Hiç düşünmeden inandım, masal tadında yarınlara
Yalanlar ortasında kaldı tüm çocukluk anılarım
Çizgi romanların dışında bir kahraman bulamadım
Toz pembe olmasaydı keşke tüm rüyalarım
Hep sorular sordum ama cevaplarını alamadım
Hep yalan söylenmiş hep yalan
Kavuşamadı hiç ayrılanlar, masallar gerçek olmadı
Aşık oldugum sokaklarda kimseler konuşmadı
Ama şehir hiç susmadı hep ağladı hep ağladı…
Son bir umut verse biri
Ve güzel olacak bir gün herşey dese
Ben inanirim belki de bu yalana
Ben de alışırım gözlerimi kapamaya
Bir yol görünse uzaklarda, ışıklar altında son bulan
Melekler alsa beni götürse, karanlığa teslim olmadan
İşkence gördü asfaltlar, çatlaklarına kan doldu
Yıkıntılar arasında kaç çocuğun hayalleri kayboldu?
İnsan neden kendini unuttu neden kendinden oldu?
Hangi yolda kaç kişi bir hiç uğruna canından oldu?
Hep yalan söylenmiş hep yalan
Ayrılanlar hiç kavuşmadı, dinlediğim masallar hiç gerçek olmadı
Kimse sandığım kadar masum kalmadı, savaş durmadı ölüm azalmadı
Son bir umut verse biri
Ve güzel olacak bir gün herşey dese
Ben inanirim belki de bu yalana
Ben de alışırım gözlerimi kapamaya
Songtekstvertaling
Alsof de wereld schoon was zodra ik mijn ogen opende.
Ik geloofde, zonder na te denken, morgen in de smaak van sprookjes
Al mijn jeugdherinneringen zitten midden in leugens.
Ik kon geen held vinden buiten strips.
Ik wou dat al mijn dromen niet powdery roze waren
Ik stelde altijd vragen, maar kreeg geen antwoorden.
Altijd een leugen, altijd een leugen
Hij kwam nooit meer terug, de verhalen kwamen nooit uit.
Niemand sprak op straat waar ik verliefd op werd.
Maar de stad hield nooit op, huilde altijd, huilde altijd.…
Als iemand nog een laatste hoop geeft
En op een dag zal het mooi zijn als alles zegt
Misschien geloof ik deze leugen.
Ik wen er wel aan om mijn ogen te sluiten.
Als een weg ver weg zou verschijnen, zou het eindigen onder de lichten.
Als de engelen me meenemen, zonder me over te geven aan de duisternis.
Gemarteld asfalt, scheuren zaten vol bloed.
Hoeveel kinderdromen zijn er verloren gegaan tussen de ruïnes?
Waarom is iemand zichzelf vergeten, waarom is hij zichzelf geworden?
Hoeveel mensen stierven voor niets op welke weg?
Altijd een leugen, altijd een leugen
De overledenen hebben elkaar nooit ontmoet, de verhalen waar ik naar luisterde kwamen nooit uit.
Niemand bleef zo onschuldig als ik dacht, de oorlog hield niet op, de dood nam niet af
Als iemand nog een laatste hoop geeft
En op een dag zal het mooi zijn als alles zegt
Misschien geloof ik deze leugen.
Ik wen er wel aan om mijn ogen te sluiten.