Малолетка — Белая акация songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Белая акация" van Малолетка.

Songteksten

За окном березонька всё грустит-печалится,
Солнце к низу клонится, свет вечерний льёт…
У окна старушечка в думах сердце мается
С Воркуты далёкой, ах, мать сыночка ждёт.
Вот однажды вечером принесли ей весточку,
Сообщили матери на разливе лет,
Не дождавшись двух недель,
ваш сыночек Витенька
Тёмной, тёмной ноченькой совершил побег.
Он ушёл из лагеря, уложив охранничка,
Шёл тайгой дремучею ночи напролёт,
Чтоб увидеть мамочку и сестрёнку Танечку…
Шёл тогда Витюшеньке двадцать первый год.
Сон идёт к старушечке, стукнул кто-то к старенькой,
Мать сынка увидела, ах, думала, что сон.
«Чую скоро мне расстрел, дорогая маменька», —
И, прижавшись к стеночке, вдруг заплакал он.
Ты не плачь, старушечка, на заре, на розовой,
Ты слезами Витеньку не вернёшь назад.
Капельки хрустальные на ветвях берёзовых
Тихо-тихо капают и туманят взгляд…
За окном берёзонька всё грустит-печалится,
Солнце к низу клонится, свет вечерний льёт…
У окна старушечка плачет-убивается-
В Воркуте далёкой, ах, взвёл затворы взвод.

Songtekstvertaling

Buiten het raam is de berkenboom nog steeds verdrietig.,
De zon zakt naar de bodem, het avondlicht giet…
Bij het raam wordt de oude dame in de gedachten van het hart gekweld.
Van Vorkuta ver weg, Ah, de moeder van haar zoon wacht.
Op een avond kreeg ze een bericht.,
Gemeld aan de moeder over de vloed van jaren,
Zonder twee weken te wachten,
uw zoon Vitenka
Donkere nacht, Ik ben ontsnapt.
Hij verliet het kamp nadat hij de bewaker had neergehaald.,
Ik liep als een taiga door de donkere nacht,
Om mama en zuster Tanya te zien...
Was toen Vitasence eenentwintigste jaar.
De droom gaat naar de oude dame, iemand klopte op de oude.,
De moeder van haar zoon zag, ah, dacht dat het een droom was.
"Ik voel me alsof ik word neergeschoten, lieve moeder. —
En toen hij zich tegen de muur drukte, begon hij plotseling te huilen.
Niet huilen, oude dame, bij zonsopgang, op de roze,
Je kunt Vitenka niet met tranen terugbrengen.
Kristaldruppels op de takken van berken
Zachtjes, zachtjes druppelend en mistend het uitzicht…
Buiten het raam is de berkenboom nog steeds verdrietig.,
De zon zakt naar de bodem, het avondlicht giet…
Bij het raam, een oude dame huilt-wordt gedood-
In Vorkuta, ver weg, sloot het peloton van de luiken.