Maler — Le fonti songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le fonti" van Maler.
Songteksten
Vieni stasera alle fonti e non ti scordare
Tutto il teatro del cuore, non dimenticare
Che passa solo una volta la luna dal grido grande
La madreperla che ride, l' argento che piange
Tu che credevi silenzio il segreto d’amore
Ascolta adesso la voglia di dire il suo nome
Scaldati al senso del fuoco che benedice il tuo vuoto
E non domandare.
In queste fonti pulite specchio la tenebra mia
Arrivo in fondo alla sete e lascio che sia
Vieni stasera alle fonti e porta il tuo mare
La trasparenza che accoglie il mio bene e il mio male
Se passa solo una volta la luna dal grido grande
Voglio assaggiarne il sorriso nel miele che splende
Io che credevo ammaestrato il mistero d’amore
Ora nel buio già cedo alla febbre che invade
Come una Sfinge il mio sangue e nell' abisso lo tinge
Lo fa tremare.
In queste fonti pulite specchio la tenebra mia
Arrivo in fondo alla sete e lascio che sia
Se passa solo una volta la luna sull’orizzonte
Le ruberemo il vestito nell’oro che accende
In queste fonti pulite specchio la tenebra mia
Arrivo in fondo alla sete e lascio che sia.
(Grazie a Samanta per questo testo)
Songtekstvertaling
Kom vanavond naar de bronnen en vergeet niet
Al het theater van het hart, vergeet niet
Dat slechts één keer de maan passeert van de grote schreeuw
De parelmoer die lacht, het zilver dat huilt
Jij die geloofde stilte het geheim van de liefde
Luister nu naar de drang om zijn naam te zeggen
Verwarm jezelf voor het gevoel van vuur dat je leegte zegent.
En vraag het niet.
In deze schone bronnen spiegel mijn duisternis
Ik ga tot op de bodem van mijn dorst en laat het zijn
Kom vanavond naar de bronnen en breng je zee
De transparantie die mijn goed en mijn slecht verwelkomt
Als slechts één keer de maan passeert van de grote schreeuw
Ik wil de glimlach proeven in de honing die schijnt
Ik dacht dat ik het mysterie van de liefde leerde.
Nu al in het donker geef ik toe aan de koorts die binnendringt
Mijn bloed is als een sfinx, en het bevlekt het in de afgrond.
Het laat hem beven.
In deze schone bronnen spiegel mijn duisternis
Ik ga tot op de bodem van mijn dorst en laat het zijn
Als de maan eenmaal voorbij is aan de horizon
We stelen haar jurk in het goud dat oplicht.
In deze schone bronnen spiegel mijn duisternis
Ik ga tot op de bodem van mijn dorst en laat het zo.
(Dank aan Samanta voor deze tekst)