Maldita Nerea — Sobraron Precipicios songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sobraron Precipicios" van Maldita Nerea.
Songteksten
Era tarde como siempre, tu no dijiste que no
No buscaba más que verte, y nadie más ciego que yo
El misterio se desnuda, dentro de la habitación
La verdad era la duda, duda que todo cambió
Y mira donde hemos ido, todo el tiempo invertido
Sólo, para ser, como el desconocido, que se esconde perdido
Donde nadie lo pueda ver…
Y no llega aunque lo intente, y ahora no puedo seguir
No hago vida en el presente y todo me recuerda a ti
Se esfuman, la calma, el sentido, la pausa, y el recuerdo
Y la rabia, y ahora duermen aquí
Y dime como hemos ido para que sin sentido, no volvamos ser
Algo más que dormido y odio reconocido, y un camino sin recorrer
Y mira donde hemos ido, todo el tiempo invertido
Sólo, para ser, como el desconocido, que se esconde perdido
Donde nadie lo pueda ver…
Deja correr el tiempo… se que puedes hacerlo…
Un camino por recorrer…
Y hoy que vuelvo a ser principio, ya te lo puedo decir
No sobraron precipicios y el miedo a seguir
Y mira donde hemos ido. Sólo para ser… como desconocidos
Y que nadie nos pueda ver…
Y dime como hemos ido para que sin sentido, no volvamos ser
Algo más que dormido y odio reconocido, y un camino sin recorrer
(un camino sin recorrer)
Songtekstvertaling
Het was laat zoals altijd, je zei geen nee
Ik wilde je alleen maar zien, en niemand meer blind dan ik.
Het mysterie is ontkleed, in de kamer
De waarheid was twijfel, twijfel dat alles veranderde
En kijk waar we heen zijn gegaan, alle tijd geïnvesteerd
Alleen, om als het onbekende te zijn, verbergt hij zich verloren.
Waar niemand het kan zien…
En het komt niet, zelfs niet als ik het probeer, en nu kan ik niet verder
Ik maak geen leven in het heden en alles doet me aan jou denken.
Fade, calm, sense, pauzes, and memory
En woede, en nu hier slapen.
En vertel me hoe we zo zinloos zijn geweest, dat we nooit meer zullen zijn.
Iets meer dan slapen en haat herkennen, en een pad dat niet reisde
En kijk waar we heen zijn gegaan, alle tijd geïnvesteerd
Alleen, om als het onbekende te zijn, verbergt hij zich verloren.
Waar niemand het kan zien…
Laat de tijd lopen... Ik weet dat je het kunt.…
Een manier om te gaan…
En vandaag begin ik weer.
Er waren geen neerslag meer en de angst om te volgen
En kijk waar we zijn. Gewoon om te zijn ... als vreemden
En dat niemand ons kan zien…
En vertel me hoe we zo zinloos zijn geweest, dat we nooit meer zullen zijn.
Iets meer dan slapen en haat herkennen, en een pad dat niet reisde
(een pad dat niet is afgelegd)