Make Them Suffer — Maelstrom songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Maelstrom" van Make Them Suffer.
Songteksten
Beyond these forgotten shores of baleful unrelenting torture.
The sky has shattered, pouring its tears into oblivion
And wishing away its unending paradox, as it crumbles into exile,
piece by piece.
Plunged into darkness by the undertow of the Maelstrom.
Slowly, piece by piece, forever forgotten.
Take me away from here. I will slip away, watch me disappear.
The Maelstrom consumes me. An eternity frozen in time.
Pulled beneath the deepest depths where I was always meant to be, forever lost.
I’ve found my home.
Far from the grips of time with the faces of desertion wandering the depths of expulsion
With the faces of desertion, far from the grips of time, I have found my home.
I’ve found my home, where no light can reach
And the only sounds are those soft whispers that no one else can hear.
Comforting me.
I’ll smile my way away to my darkest days.
Beyond these forgotten shores of endless sadness and torturous sorrow.
The sky has shattered, crying into constant uncertainty
And wishing away its perpetual torment, as it crumbles into exile,
piece by piece.
Plunged into darkness by the undertow of the Maelstrom.
Forgotten piece by piece, forever and ever.
Take me away from here. watch me slip away, I will disappear.
The Maelstrom consumes me. An eternity frozen in time.
I’ve found my home, beneath the depths.
I’ve found my home, where I can dream these days away.
It was perfect from the first day, we stood and watched as the ocean opened up And swallowed the sun. Swallowed the sun.
Songtekstvertaling
Achter deze vergeten oevers van afschuwelijke, meedogenloze martelingen.
De hemel is verbrijzeld, zijn tranen in de vergetelheid gieten
En zijn oneindige paradox wegwensen, terwijl het afbrokkelt in ballingschap.,
stukje bij beetje.
Ondergedompeld in de duisternis door de onderstroom van de maalstroom.
Langzaam, stukje voor stukje, voor altijd vergeten.
Haal me hier weg. Ik zal wegglippen, kijken hoe ik verdwijn.
De maalstroom verteert me. Een eeuwigheid bevroren in de tijd.
Getrokken onder de diepste diepten waar ik altijd had moeten zijn, voor altijd verloren.
Ik heb mijn thuis gevonden.
Ver van de greep van de tijd met de gezichten van desertie zwervend door de diepten van verdrijving
Met de gezichten van desertie, ver van de greep van de tijd, heb ik mijn thuis gevonden.
Ik heb mijn thuis gevonden, waar geen licht kan bereiken
En de enige geluiden zijn die zachte fluisteringen die niemand anders kan horen.
Me troosten.
Ik lach me een weg naar mijn donkerste dagen.
Voorbij deze vergeten oevers van eindeloze droefheid en kwellend verdriet.
De hemel is verbrijzeld, huilend in constante onzekerheid
En wenst zijn eeuwige bestraffing weg, terwijl hij verbrijzeld wordt,
stukje bij beetje.
Ondergedompeld in de duisternis door de onderstroom van de maalstroom.
Vergeten stukje voor stukje, voor altijd en eeuwig.
Haal me hier weg. als ik wegglip, verdwijn ik.
De maalstroom verteert me. Een eeuwigheid bevroren in de tijd.
Ik heb mijn thuis gevonden, onder de diepten.
Ik heb mijn thuis gevonden, waar ik deze dagen kan dromen.
Het was perfect vanaf de eerste dag, we stonden en keken toe hoe de oceaan zich opende en de zon opslokte. De zon ingeslikt.