Mafalda Veiga — Fim do Dia (No Lado Quente da Saudade) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fim do Dia (No Lado Quente da Saudade)" van Mafalda Veiga.
Songteksten
Esperei-te no fim de um dia cansado
À mesa do café de sempre
O fumo, o calor e o mesmo quadro
Na parede já azul poente
Alguém me sorri do balcão corrido
Alguém que me faz sentir
Que há lugares que são pequenos abrigos
Para onde podemos sempre fugir
Da tarde tão fria há gente que chega
E toma um café apressado
E há os que entram com o olhar perdido
À procura do futuro no avesso do passado
O tempo endurece qualquer armadura
E às vezes custa arrancar
Muralhas erguidas à volta do peito
Que não deixam partir nem deixam chegar
O escuro lá fora incendeia as estrelas
AS janelas, os olhares, as ruas
Cá dentro o calor conforta os sentidos
Num pequeno reflexo da lua
Enquanto espero percorro os sinais
Do que fomos que ainda resiste
As marcas deixadas na alma e na pele
Do que foi feliz e do que foi triste
Sabe bem voltar-te a ver
Sabe bem quando estás ao meu lado
Quando o tempo me esvazia
Sabe bem o teu abraço fechado
E tudo o que me dás quando és
Guarida junto à tempestade
Os rumos para caminhar
No lado quente da saudade
Songtekstvertaling
Ik wachtte op je aan het einde van een vermoeide dag.
Aan de gebruikelijke salontafel
Rook, warmte en hetzelfde frame
Op de muur al blauw West
Iemand glimlacht naar me vanaf de toonbank.
Iemand die me laat voelen
Dat er plaatsen zijn die kleine schuilkelders zijn
Waar kunnen we altijd wegrennen?
In de koude middag komen er mensen aan.
En neem een snelle koffie.
En er zijn er die komen met een verloren blik
Op zoek naar de toekomst in omgekeerde richting van het verleden
De tijd verhardt elk harnas
En soms kost het om op te starten
Muren rondom de borst opgetrokken
Die niet loslaten en niet laten komen
Het donker buiten brandt de sterren
De ramen, de blikken, de straten
In de warmte troost de zintuigen
In een kleine reflectie van de maan
Terwijl ik wacht ga ik door de borden
Dan waren we dat nog steeds verzet
De sporen achtergelaten op de ziel en huid
Van wat gelukkig was en van wat triest was
Het voelt goed om je weer te zien.
Het voelt goed als je naast me staat.
Als de tijd me leeg maakt
Het smaakt goed je gesloten omhelzing
En alles wat je me geeft als je dat bent
Hol door de storm
De routebeschrijving om te lopen
Aan de hete kant van verlangen