Madonna — Mer Girl songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mer Girl" van Madonna.
Songteksten
I ran from my house that cannot contain me From the man that I cannot keep
From my mother who haunts me, even though she’s gone
From my daughter that never sleeps
I ran from the noise and the silence
From the traffic on the streets
I ran to the treetops, I ran to the sky
Out to the lake, into the rain that matted my hair
And soaked my shoes and skin
Hid my tears, hid my fears
I ran to the forest, I ran to the trees
I ran and I ran, I was looking for me I ran past the churches and the crooked old mailbox
Past the apple orchards and the lady that never talks
Up into the hills, I ran to the cemetery
And held my breath, and thought about your death
I ran to the lake, up into the hills
I ran and I ran, I’m looking there still
And I saw the crumbling tombstones
All forgotten names
I tasted the rain, I tasted my tears
I cursed the angels, I tasted my fears
And the ground gave way beneath my feet
And the earth took me in her arms
Leaves covered my face
Ants marched across my back
Black sky opened up, blinding me I ran to the forest, I ran to the trees
I ran and I ran, I was looking for me I ran to the lakes and up to the hill
I ran and I ran, I’m looking there still
And I smelled her burning flesh
Her rotting bones
Her decay
I ran and I ran
I’m still running away
Songtekstvertaling
Ik rende weg van mijn huis dat me niet kan tegenhouden van de man die ik niet kan houden.
Van mijn moeder die me achtervolgt, ook al is ze weg.
Van mijn dochter die nooit slaapt
Ik rende weg van het lawaai en de stilte.
Van het verkeer op straat
Ik rende naar de boomtoppen, Ik rende naar de lucht
Naar het meer, in de regen die mijn haar matte
En doorweekte mijn schoenen en huid
Verborg mijn tranen, verborg mijn angsten
Ik rende naar het bos, rende naar de bomen.
Ik rende weg en rende naar me op zoek. ik rende langs de kerken en de oude brievenbus.
Voorbij de appelboomgaarden en de dame die nooit praat
In de heuvels rende ik naar het kerkhof.
En hield mijn adem in en dacht aan jouw dood.
Ik rende naar het meer, de heuvels in
Ik rende weg, ik zocht er nog steeds.
En ik zag de afbrokkelende grafstenen
Alle vergeten namen
Ik proefde de regen, Ik proefde mijn tranen
Ik vervloekte de engelen, ik proefde mijn angsten
En de grond begaf zich onder mijn voeten.
En de aarde nam me in haar armen
Bladeren bedekten mijn gezicht
Mieren marcheerden over mijn rug
Black sky opende zich, verblindde me Ik rende naar het bos, rende naar de bomen
Ik rende weg, ik zocht me. Ik rende naar de meren en naar de heuvel.
Ik rende weg, ik zocht er nog steeds.
En ik rook haar brandend vlees.
Haar rottende botten
Haar verval
Ik rende weg en rende weg.
Ik ren nog steeds weg.