Lynda Lemay — Debout sur les pissenlits songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Debout sur les pissenlits" van Lynda Lemay.

Songteksten

T'as ni cogné ni sonné
T'as longé le mur du côté
Et te voici, debout sur les pissenlits

Tu vois jouer mes enfants
Et j'les entends qui crient «Maman
Y'a un monsieur qu'est bizarre
A coté d'la balançoire
Viens lui parler nous on comprend pas son histoire»

Et me voici près de toi
J'suis ébahie que tu sois là

Tu n'as pas changé d'un brin
C'qui est différent, c'est que t'es sur mon terrain
C'qui est différent, c'est qu'ma main
ne vit plus dans ta main

Tu n'as pas changé du tout
A part qu'y a mes enfants qui jouent
Autour de toi, autour de nous
Y'a quelque chose qui cloche là dessous

T'as commencé à parler
J'ai commencé à pleurer
Puis les enfants ils se sont mis à pas t'aimer
«Maman c'est qui ce monsieur
Qui fout des larmes dans tes yeux ?»

Je leur explique à demi
Que t'es disons un ami
Ça leur suffit
Ils s'réfugient dans la maison
J'ai fais exprès, j'ai pas dit
Ni d'où tu viens ni ton prénom

J'me sens comme prise en otage
J'me sens coupable d'avoir
les deux yeux qui nagent
J'me sens coupable de ne pas te défendre au passage

J'me sens comme pas très correcte
Face aux visages dans la fenêtre
De mes enfants qui font la tête

Y'a quelque chose qui cloche
Mais j'reste
A écouter tes versions
De notre fin de passion
Et j'ai le cœur qui s'empiffre d'émotion
J'suis affamée comme un lion
J'ai rien qu'envie de mordre à fond

Dedans ta bouche en mouvement
Qui me dit tout simplement
Les mots qui touchent
Qui font mouche comme avant
J'suis nostalgique à mourir
Je pleus des larmes de désir

Tu n'as pas changé d'une miette
C'qui est différent c'est les enfants
qui nous guettent
C'qui est différent c'est que ma vie moi ben,
je l'ai refaite

Les pissenlits vont flétrir
Leurs cheveux jaunes vont pâlir
Devenir poussière et puis partir
Y'a quelque chose qu'est moche à mourir

Ça y est j'entends les gamins
Me dire «Maman on a faim»
J'regarde ma montre il est déjà midi et vingt
Ça fait deux heures qu'on est là
Deux heures que tu me tends les bras

Dans ma petite cervelle
J'suis déjà toute infidèle
Ça faisait longtemps que j'm'étais pas sentie si belle
J'm'entends de dire «Désolée, y'a les enfants qui m'appellent»

Je monte sur mon balcon
Quand j'me retourne t'as les yeux comme des rayons
Tu fais demi-tour et soudain je suis prise de frissons

Tu longes le mur du côté
Et ta voiture eh ben je l'entends démarrer
Et au lieu de te retenir
J'prends une casserole j'mets d'l'eau à bouillir

Il est midi quarante-quatre
Les gamins mangent des pâtes
Moi j'suis dehors à genoux sur le gazon
Un pissenlit dans les mains, qui a la marque de ton talon

T'avais fait ça y'a dix ans
Revenir me voir en coup d'vent
Quand mon plus vieux il était encore au biberon
N'as tu pas vu que son frère, il a les yeux comme des rayons
Neuf ans et quelques poussières
Et ta fossette sur le menton ?

Songtekstvertaling


Je hebt niet geklopt of gebeld je rende langs de muur aan de zijkant en hier ben je, staande op de paardenbloemen je ziet mijn kinderen Spelen en ik hoor ze schreeuwen "Mam er is een heer wat raar is naast de schommel kom met hem praten we begrijpen zijn verhaal niet" en hier ben ik in de buurt van jou Ik ben verbaasd dat je daar bent je bent er niet veranderd een beetje anders het is anders, het is dat je op mijn veld het is anders, het is dat mijn hand niet langer in je hand Je bent helemaal niet veranderd behalve dat er mijn kinderen zijn die om je heen spelen, Ik begon te huilen en toen begonnen de kinderen niet van je te houden. wie is die man die tranen in je ogen neukt ?"Ik leg ze in de helft Als je, zeg, een vriend Dat hun is genoeg zullen Ze hun toevlucht nemen in het huis doe ik op doel heb ik niet gezegd, Of waar je vandaan komt, of je naam ik het gevoel dat het nemen van een gijzeling ik voel me schuldig van het hebben van twee ogen die zwemmen voel ik me schuldig omdat je niet beschermen van de manier waarop ik het gevoel dat niet zeer correct in het Gezicht van de gezichten in het venster Van mijn kinderen, die het hoofd is Er iets mis, Maar ik heb nog steeds hoor je versies Van onze einde-van-passie En ik heb het hart empiffre emotie die ik heb honger als een leeuw ik heb er alleen maar jaloers op te bijten smelt In je mond in een motie Die vertelt me alles gewoon De woorden die van invloed zijn op Die als vliegen voordat ik ben nostalgisch om te sterven ik pleus tranen van verlangen U niet een beetje veranderd Het is anders, het zijn de kinderen die staan te wachten voor ons is Dat wat anders is, is dat mijn leven mij ben, ik heb het herwerken van De paardenbloemen zal verwelken Hun haar geel zal vervagen en stof zijn Geworden, en dan van daaruit iets dat is lelijk om te sterven dit is Het hoor ik de kinderen vertellen Mij "Mam we zijn hongerig" ik kijk op mijn horloge, het was al middag, en twintig en Het is al twee uur dat we er Twee uur hebt mij houd mijn armen In mijn kleine hersenen ben ik al ontrouw was Het tijd dat had ik echt niet vond het zo leuk dat ik mij horen zeggen "Sorry", er is voor kids die me bellen" ik krijg op mijn balkon Als ik terugkom, je hebt de ogen als de stralen U een u-bocht en ineens ben ik het maken van koude rillingen Je gebruikt de muur aan de zijkant En uw auto en dan hoor ik het begin, En in plaats van u om te onthouden, ik ben een pan zet ik water aan de kook komen, Het is ' s middags vierenveertig kinderen eten pasta Mij ik ben buiten geknield op het gazon Een paardenbloem in de handen, dat is het merk van je hiel zou Je dit gedaan was er tien jaar geleden Terug te komen om mij te zien in het waaien van de wind Toen mijn oudste was nog in de fles heb je dan niet gezien dat zijn broer, zijn ogen zijn als stralen Negen jaar en wat stof En uw putje op de kin ?