Lynda Lemay — C'est comme ça songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "C'est comme ça" van Lynda Lemay.

Songteksten

Au bout du chemin, y a mes souvenirs
Y a un jardin à entretenir
C'est d'autres doigts qu'les miens
Qui feront les choses
Je serai pas là pour voir s'ouvrir les roses

Au bout du chemin, sur le gazon
Y a un petit chien qui jappe mon nom
C'est d'autres doigts qu'les miens
Qui le caresseront
Je serai plus là pour lancer son bâton

C'est comme ça
Y a rien à dire
Sitôt qu'c'est l'heure, on doit partir
On s'casse le cœur comme une tirelire
On laisse derrière c'qu'on a d'plus cher
Et on recommence ailleurs

C'pas vrai qu'on meurt

Au bout du chemin, sur le terrain, y a une vieille barque
Couchée dans l'foin, elle se souvient
d'son plus grand lac
Comme elle, j'ai soif, je craque
Je deviens sèche
Je serai plus là pour la partie de pêche

C'est comme ça
C'est bien dommage
Sitôt qu'c'est l'heure, on ferme sa gueule
On remet son cœur dans ses bagages
On s'en va, les yeux
Comme des rivières
Refaire sa vie seul
Puisqu'y a jamais rien d'autre à faire
On laisse derrière
C'qu'on a de plus cher
Et on recommence
On recommence

C'pas vrai qu'on meurt
C'pas vrai qu'on meurt

Songtekstvertaling

Aan het einde van de weg, daar zijn mijn herinneringen er is een tuin bij te houden is de andere vingers die mij die dingen doen, ik zal er niet zijn om de rozen te openen aan het einde van de weg, op het gras, er is een kleine hond die roept Mijn naam het is de andere vingers die mij, die zal het strelen ben ik er om te gooien van zijn stick het is net als dat er is niets te zeggen, zodra het tijd is, we moeten laten we breken het hart als een spaarpot we achterlaten kom meer dierbaar en we beginnen weer elders is het niet waar dat wij sterven aan het einde van de weg, op de grond, er is een oude boot liggen in het hooi, ze herinnert zich haar grootste meer van haar, ik ben dorstig, ik barst ik droog ik zal er niet meer voor de visserij partij het als dit het is jammer zodra het tijd is, we sluiten zijn mond leggen we met zijn hart in zijn bagage vertrekken we, met de ogen als rivieren remake van zijn leven alleen omdat er nooit iets anders te doen verlaten we er achter dat we meer dure en beginnen we opnieuw beginnen we nogmaals het is niet waar dat wij sterven, het is niet waar dat wij sterven