Lynda Lemay — Sables mouvants songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sables mouvants" van Lynda Lemay.

Songteksten

On avait plus de quoi payer
On finissait plus de s’endetter
Comme dans des sables mouvants
On s’enfonçait en s’débattant
Un jour c’est l’essentiel qui manque
Et on n’a plus un sou en banque
C’est c’qu’on appelle toucher l’fond
Ils vont nous r’prendre notre maison
Mon homme a beau être orgueilleux
Je sais pas vraiment de quelle façon
Y va r’tenir dedans ses yeux
Ses larmes d’humiliation
Lui qui travaillait à côté
À la vieille usine de papier
Là où ils viennent de procèder
À une centaine de mises à pied
Quatre-vingt-seize pour cent de honte
Et quatre pour cent de grandes vacances
Depuis c’jour-là y a pas qu’les comptes
Qui rentrent chez nous en souffrance
Le petit a beau être raisonnable
J’sais pas comment y va comprendre
Qu’y faut qu’y quitte son carré d’sable
Et qu’y dise adieu à sa chambre
Quelqu’un s’fera dire qu’il a d’la chance
Que c’est une reprise de finance
Une p’tite signature chez l’notaire
Et il deviandra propriétairee
Il viendra vivre dans notre lumière
Il viendra respirer notre air
Il parlera d’sa promotion
Prendra un verre dans not’salon
Sans nous demander la permission
Il viendra prendre notre maison
On dit l’argent fait pas le bonheur
Mais ça sonne drôle devant le petit
Qui acceptera pas j’en ai bien peur
De devoir quitter ses amis
C’est la maison d’ses premiers pas
C’est le royaume de ses souvenirs
Oui c’est chez lui ce bel endroit
Dont on devra se départir
Parce que l’on n’a plus les moyens
Que les emplois sont incertains
Les temps étant durs comme il sont
Il faudra se faire une raison
Se trouver des boîtes en carton
Et tout en chargeant le camion
Essayer d’oublier qu’il vont venir nous prendre notre maison
Demain il faut qu’on déménage
Qu’on prenne nos rêves et qu’on les sorte
De notre coeur de notre garage
Et puis on fermera la porte
(Merci à Marie-Eve pour cettes paroles)

Songtekstvertaling

We moesten meer betalen.
We hadden geen schulden meer.
Als in drijfzand
We zonken terwijl we worstelen.
Op een dag is dit het belangrijkste wat ontbreekt
En we hebben geen cent meer op de bank.
Het heet het aanraken van de bodem
Ze nemen ons huis terug.
Mijn man mag trots zijn.
Ik weet niet echt hoe.
Hij zal er zijn ogen in houden.
Haar tranen van vernedering
Hij die hiernaast werkte.
Bij de oude papierfabriek
Waar ze net zijn geweest
Honderd ontslagen.
96 procent schaamte
En vier procent van de feestdagen.
Sinds die dag zijn er niet alleen rekeningen
Die thuis komen met pijn
De kleine kan redelijk zijn.
Ik weet niet hoe ik daar achter kom.
Wat is het dat zijn vierkant van zand verlaat
En neem afscheid van zijn kamer.
Iemand krijgt te horen dat hij geluk heeft.
Dat het een herstel van de financiën is
Een kleine handtekening bij de notaris
En hij zal eigenaar worden
Hij zal in ons licht komen leven.
Hij komt onze lucht inademen.
Hij zal praten over zijn promotie.
Zal een drankje nemen in niet ' salon
Zonder toestemming te vragen
Hij zal ons huis komen halen.
Ze zeggen dat geld geen geluk maakt.
Maar het klinkt grappig waar het kind bij is.
Die het niet zal accepteren ben ik bang
Haar vrienden moeten verlaten
Het is de thuisbasis van zijn eerste stappen
Dit is het rijk van zijn herinneringen.
Ja, Het is thuis deze prachtige plek
Waar we ons van moeten ontdoen.
Omdat we niet langer de middelen hebben
Dat banen onzeker zijn
Moeilijke tijden zoals ze zijn
Het zal nodig zijn om een reden te maken
Kartonnen dozen vinden
En tijdens het laden van de truck
Probeer te vergeten dat ze ons huis komen halen.
Morgen moeten we verhuizen.
Laten we onze dromen eruit halen.
Vanuit ons hart vanuit onze garage
En dan doen we de deur dicht.
(Dank aan Marie-Eve voor deze woorden)