Lynda Lemay — Les torchons songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les torchons" van Lynda Lemay.
Songteksten
Les torchons contre les guenilles
C’est l’expression dans ma famille
Mes frères se battent quand ils sont chauds
La guerre éclate en mille morceaux
Chez nous on a c’que l’on mérite
On finira l’estomac creux
Mais mieux vaut tard que tout d’suite
Chez nous les loups se mangent entre eux
Coeur qui soupire mange une volée
Et l’appétit vient en mangeant
Lorsque le feu fait pas d’fumée
On peut brûler eternellement
Les grands remèdes à nos grands maux
On les trouve pas en pharmacie
On s' habitue à nos défauts
Qui à bu boira, comme on dit
Ventre affamé n’a pas d’oreille
Chez nous on n’s’entend pas pour dire
Que pour tout l’monde luit le soleil
Faut boire le vin que papa tire
Chez nous par chance que qui dort dîne
Et que qui châtie bien aime bien
On s’aime très fort dans la cuisine
Quand on n’a plus qu’une tranche de pain
Toute vérité est bonne a dire
À beau mentir qui sort d’ici
Tout vient a point à qui sait fuir
L’impasse des gens démunis
Si c’est vrai qu’vouloir c’est pouvoir
J’vous jure que j’en peux a la vie
Tous les derniers, les moutons noirs
Sont les premiers dans mon taudis
Et si pauvreté n’est pas vice
Elle est quand même héréditaire
Ce qu’on espère de père en fils
C’est que toute peine mérite salaire
Le gros bon sang dans ma famille
J’crois qu’il faut le voir pour le boire
Plus on est d’fous dans ma famille
Plus on ris jaune de nos bagarres
Ventre affamé n’a pas d’oreille
Chez nous on n’s’entend pas pour dire
Que pour tout l’monde luit le soleil
Faut boire le vin que papa tire
Chez nous par chance que qui dort dîne
Et que qui châtie bien aime bien
On s’aime très fort dans la cuisine
Quand on n’a plus qu’une tranche de pain
Toute vérité est bonne a dire
À beau mentir qui sort d’ici
Tout vient a point a qui sait fuir
L’impasse des gens démunis
Si c’est vrai qu’vouloir c’est pouvoir
J’vous jure que j’en peux a la vie
Tous les derniers, les moutons noirs
Sont les premiers dans mon taudis
Les torchons contre les guenilles
C’est l’expression dans ma famille
Mes frères se battent quand ils sont chauds
La guerre éclate en mille morceaux
Y’en a qui disent tel père, telle fille
Et tout est bien qui finit bien
Mais l’expression dans ma famille
C’est «quand t’es rien … tu finis rien !»
Ventre affamé n’a pas d’oreille
Chez nous on n’s’entend pas pour dire
Que pour tout l’monde luit le soleil
Faut boire le vin que papa tire
Chez nous par chance que qui dort dîne
Et que qui châtie bien aime bien
On s’aime très fort dans la cuisine
Quand on n’a plus qu’une tranche de pain
Toute vérité est bonne a dire
À beau mentir qui sort d’ici
Tout vient à point a qui sait fuir
L’impasse des gens démunis
Chez nous on a pas les moyens
Ça j’ai ma faim qui l’justifie
Si c’est vrai le temps c’est du foin
J’ai une moyenne botte de crédit
Songtekstvertaling
Theedoeken tegen guenillas
Dat is de uitdrukking in mijn familie.
Mijn broers vechten als ze heet zijn.
De oorlog breekt uit in duizend stukken
We hebben wat we verdienen.
We maken de holle maag af.
Maar beter laat dan meteen.
Bij ons eten wolven elkaar op.
Zuchtend hart eet een salvo
En de eetlust komt bij het eten
Wanneer het vuur geen rook maakt
We kunnen eeuwig branden.
De grote remedies voor onze grote kwalen
Ze worden niet gevonden in apotheken.
We raken gewend aan onze gebreken.
Wie te drinken zal krijgen, zoals zij zeggen.
Hongerige buik heeft geen oor
We kunnen niet met elkaar opschieten om te zeggen
Dat voor iedereen de zon schijnt
Je moet de wijn drinken die Papa tekent.
Bij ons toevallig dat wie slaapt dineert
En wie straft houdt van goed.
We houden heel veel van elkaar in de keuken.
Als we nog maar één stuk brood hebben
Alle waarheid is goed om te zeggen
Wat aardig van je om hier weg te liggen.
Alles komt tot het punt wie weet hoe te vluchten.
De impasse van de armen
Als het waar is dat willen macht is
Ik zweer dat ik kan leven.
De laatste, het Zwarte Schaap
Zijn de eersten in mijn sloppenwijk
En als armoede geen ondeugd is
Het is nog steeds erfelijk.
Wat we hopen van vader op zoon
Elke straf verdient salaris.
Het grote bloed in mijn familie
Ik denk dat je het moet zien om het te drinken.
Hoe gekker we zijn in mijn familie
Hoe meer we lachen geel van onze gevechten
Hongerige buik heeft geen oor
We kunnen niet met elkaar opschieten om te zeggen
Dat voor iedereen de zon schijnt
Je moet de wijn drinken die Papa tekent.
Bij ons toevallig dat wie slaapt dineert
En wie straft houdt van goed.
We houden heel veel van elkaar in de keuken.
Als we nog maar één stuk brood hebben
Alle waarheid is goed om te zeggen
Wat aardig van je om hier weg te liggen.
Alles komt op een punt dat weet hoe je weg moet lopen.
De impasse van de armen
Als het waar is dat willen macht is
Ik zweer dat ik kan leven.
De laatste, het Zwarte Schaap
Zijn de eersten in mijn sloppenwijk
Theedoeken tegen guenillas
Dat is de uitdrukking in mijn familie.
Mijn broers vechten als ze heet zijn.
De oorlog breekt uit in duizend stukken
Er zijn sommigen die zo 'n vader zeggen, zo' n dochter.
Eind goed, al goed.
Maar de uitdrukking in mijn familie
Het is "als je niets bent ... je maakt niets af.»
Hongerige buik heeft geen oor
We kunnen niet met elkaar opschieten om te zeggen
Dat voor iedereen de zon schijnt
Je moet de wijn drinken die Papa tekent.
Bij ons toevallig dat wie slaapt dineert
En wie straft houdt van goed.
We houden heel veel van elkaar in de keuken.
Als we nog maar één stuk brood hebben
Alle waarheid is goed om te zeggen
Wat aardig van je om hier weg te liggen.
Alles komt op punt A wie weet hoe te vluchten
De impasse van de armen
We kunnen het ons niet veroorloven.
Dat ik mijn honger heb dat het rechtvaardigt
Als het waar is, is het weer Hooi.
Ik heb een gemiddelde kredietwaardigheid.