Lynda Lemay — Le bon veuf songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le bon veuf" van Lynda Lemay.
Songteksten
La tête entre deux tempes grises
Et deux mâchoires bien serrées
Quand même élégant dans sa ch’mise
Un tantinet mal repassée
Parce que le pauvre n’a plus personne
Ni au grenier, ni en cuisine
Pour jouer l’amante et la bonne
D’une main douce et féminine
Il promène sa quarantaine
Avec l’honneur de n'être encore
Qu’un rescapé de cette peine
Que ne peut causer que la mort
Il promène son impuissance
De mari injustement libre
Obligé d’purger comme sentence
Une perpétuelle absence horrible
Il s’en va la joue presque humide
Et joliment presque rasé
D’un pas apparemment solide
Et que l’on suppose ébranlé
Au petit café du village
Ou se pressent a le consoler
Des tas d’agréables visages
Au large sourire dévoué
Plus il déballe son histoire
Plus les demoiselles charmées
S’agglutinent, viennent s’asseoir
Auprès du grand déraciné
Qui comme généalogie
Ne semble compter qu’une branche
Celle tombée, de sa chérie
De sa défunte, de son ange
Quoi d’plus attrayant qu’un bon veuf
Pour qui une nouvelle vie commence
Qui faute d’avoir un coeur neuf
A l’coeur lavé par le silence
De celle qui dort la bouche close
Avec des secrets plein l’cercueil
Et une douzaine de rouges roses
Qu’il lui a piqué dans l’orgueil
Avant de fermer le couvercle
Devant la foule désolée
Qui semblait s'étrangler avec
Une sympathie démesurée
Quoi d’plus séduisant qu’un bon mec
Tout déblanchit de tous soupçons
Les ex-époux on les respecte
Surtout en deuil, et en veston
Et c’est la tête entre deux planches
Et deux mâchoires bien cimentées
Que la p’tite dame toute blanche
Que l’on a tout endimanchée
Avant d’la mettre dans son trou
Et d’l’ensevelir de cette terre
Dont elle doit la pelletée première
A son irréprochable époux
Oui c’est la tête sous une pierre
Et le dos rongé jusqu'à l’os
Qu’elle laisse son bon mari faire
L'éloge de leurs si justes noces
Et leur inachevé mariage
Pour lequel mainte villageoises
Postulent le feu au corsage
Et le beau minois en extase
Bien entendu il la louange
Sa belle morte bien aimée
Depuis qu’elle s’est changée en ange
Et en vitesse, et en fumée
Jamais personne ne saura
Que leur amour battait de l’aile
La morte est sauvée par le ciel
Le veuf est sauvé par le glas
Songtekstvertaling
Het hoofd tussen twee grijze tempels
En twee strakke kaken
Nog steeds elegant in zijn Ch ' mise
Een beetje slecht gestreken
Omdat de arme man niemand meer heeft.
Noch op zolder, noch in de keuken.
Om de minnares en de meid te spelen
Met een zachte en vrouwelijke hand
Hij loopt in quarantaine.
Met de eer nog niet te zijn
Dat een overlevende van deze straf
Wat kan alleen maar de dood veroorzaken
Hij loopt met zijn hulpeloosheid.
Oneerlijke vrije echtgenoot
Gedwongen om als straf te dienen
Een eeuwige vreselijke afwezigheid.
Hij laat de wang bijna nat achter.
En prachtig bijna geschoren.
Van een schijnbaar solide stap
En dat wordt verondersteld te schudden
In het kleine dorpscafé
Of Haast je om hem te troosten.
Veel mooie gezichten.
Off toegewijde glimlach
Hoe meer hij zijn verhaal uitpakt
Plus de Charmed ladies
Kom zitten.
Op de grote ontwortelde
Wie als Genealogie
Lijkt maar één tak te tellen.
De Gevallene, van haar lieveling
Van haar overleden engel.
Wat is er aantrekkelijker dan een goede weduwnaar?
Voor wie een nieuw leven begint
Die geen nieuw hart heeft
Een hart gewassen door stilte
Van degene die slaapt met haar mond dicht
Met geheimen vol de kist
En een dozijn rode rozen.
Dat hij haar in hoogmoed stak.
Alvorens het deksel te sluiten
Voor de verlaten menigte
Die zichzelf leek te wurgen met
Overdreven sympathie
Wat is er aantrekkelijker dan een goede vent?
Geen verdenking.
Ex-echtgenoten worden gerespecteerd
Vooral in rouw en in een jasje.
En het is het hoofd tussen twee planken.
En twee stevige kaken.
Die kleine dame helemaal wit
Dat we alles onder controle hebben.
Voordat je haar in haar hol stopte.
En begraaf hem van deze aarde.
Waarvan ze de eerste schop schuldig is.
Aan haar echtgenoot zonder blaam
Ja, Het is het hoofd onder een steen.
En de rug knaagde aan het bot
Dat ze haar goede man laat doen
Lof voor hun eerlijke huwelijk.
En hun onvoltooide huwelijk
Waarvoor veel dorpelingen
Stel het vuur vast aan het lijfje.
En de knappe jongen in extase
Natuurlijk prijst hij haar.
Zijn geliefde dode schoonheid
Sinds ze in een engel veranderde
En in snelheid en in rook
Niemand zal het ooit weten.
Dat hun liefde fladderde
De doden zijn gered door de hemel.
De weduwnaar wordt gered door de glas