Lynda Lemay — L'Abri songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'Abri" van Lynda Lemay.
Songteksten
C’est tout les coups de feu et en dessous des flammes
C’est en dessous de ceux qui ont tenu les armes
Qu’on s’est cachés
Car la peur était bleue et le ciel était pâle
Car le monde était vieux et la guerre mondiale, on s’est cachés
Car on avait le choix et perdu le moral
Car on avait le doigt qui donnait le signal, on s’est cachés
En dessous des enfants qui ont versé des larmes
En dessous de ce vent qui a éteint le drame, on s’est cachés
Un trou dans la plnnète en dessous de la tempête
L’abri, prison des rêves, passions qui crèvent
Raison qui tourne à la folie
L’abri, se change en piège, dieu nous protège
On assassine la vie
C’est en dessous d’un fleuve qui a coulé rouge
C’est a lui qu’on s’abreuve et grâce a lui qu’on bouge
On a gagné
C’est en dessous du champ de cendres et de poussières
Qui n’offre de moisson qu’un souvenir d’hier, on a gagné
C’est en dessous du plus énorme des déserts
C’esst au fond d’un cratère et loin de la lumière, qu’on a gagné
Un trou dans la planète en dessous de la défaite
On est vivants, les survivants
Qu’est-ce qu’il nous reste en attendant
Qu’est-ce qu’on attend, pourquoi j’ai froid
J’ai peur
C’est en dessous du front en dessous des paupières
Qu’on a caché profond un peu trop de colère on est tout seul
Dans un abri du corps on a ligoté l'âme
Et puis face à la mort, voila qu’on la réclame, on est tout seul
Comme un trou dans la tête dès qu’on touche à la gachette
Songtekstvertaling
Het zijn alle schoten en onder de vlammen.
Het is onder degenen die de wapens vasthielden.
Dat we verborgen hielden.
Want angst was blauw en de lucht bleek
Omdat de wereld oud was en de Wereldoorlog, hebben we ons verborgen.
Omdat we een keuze hadden en het moreel verloren.
Omdat we de vinger hadden die het signaal gaf, verstopten we ons.
Onder de kinderen die huilen
Onder deze wind die het drama uitblies, verstopten we ons.
Een gat in de storm onder de storm
Onderdak, gevangenis van dromen, passies die sterven
Reden die in waanzin verandert
Beschutting, verandert in een val, God beschermt ons
We vermoorden het leven.
Het is onder een rivier die rood is gezonken
Het is aan hem dat we drinken en dankzij hem verhuizen
We hebben gewonnen.
Het is onder het veld van AS en stof
Wie biedt een oogst slechts een herinnering van gisteren, we hebben gewonnen
Het is onder de meest enorme woestijnen.
Het is op de bodem van een krater en weg van het licht, dat we wonnen
Een gat in de planeet onder de nederlaag
We leven, de overlevenden.
Wat er nog voor ons over is in de tussentijd
Waar wachten we op, waarom ik het koud heb
Ik ben bang.
Het is onder het voorhoofd onder de oogleden
Dat we ons een beetje te veel woede hebben verstopt we zijn helemaal alleen
In een schuilplaats van het lichaam bonden we de ziel vast.
En dan in het gezicht van de dood, hier eisen we het, we zijn helemaal alleen
Als een gat in het hoofd zodra we de trekker aanraken