Lynda Lemay — C'est comme ça songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "C'est comme ça" van Lynda Lemay.
Songteksten
Au bout du chemin, y a mes souvenirs
Y a un jardin à entretenir
C’est d’autres doigts qu’les miens
Qui feront les choses
Je serai pas là pour voir s’ouvrir les roses
Au bout du chemin, sur le gazon
Y a un petit chien qui jappe mon nom
C’est d’autres doigts qu’les miens
Qui le caresseront
Je serai plus là pour lancer son bâton
C’est comme ça
Y a rien à dire
Sitôt qu’c’est l’heure, on doit partir
On s’casse le cœur comme une tirelire
On laisse derrière c’qu’on a d’plus cher
Et on recommence ailleurs
C’pas vrai qu’on meurt
Au bout du chemin, sur le terrain, y a une vieille barque
Couchée dans l’foin, elle se souvient d’son plus grand lac
Comme elle, j’ai soif, je craque
Je deviens sèche
Je serai plus là pour la partie de pêche
C’est comme ça
C’est bien dommage
Sitôt qu’c’est l’heure, on ferme sa gueule
On remet son cœur dans ses bagages
On s’en va, les yeux
Comme des rivières
Refaire sa vie seul
Puisqu’y a jamais rien d’autre à faire
On laisse derrière
C’qu’on a de plus cher
Et on recommence
On recommence
C’pas vrai qu’on meurt
Songtekstvertaling
Aan het eind van de weg, zijn er mijn herinneringen
Er is een tuin om te onderhouden
Het zijn andere vingers dan de mijne.
Wie zal dingen doen?
Ik zal hier niet zijn om de rozen open te zien.
Aan het eind van de weg, op het gras
Er is een kleine hond die mijn naam roept
Het zijn andere vingers dan de mijne.
Wie zal hem strelen?
Ik zal hier niet zijn om zijn stok te gooien.
Het zit zo.
Er valt niets te zeggen.
Zodra het tijd is, moeten we vertrekken.
We breken ons hart als een spaarvarken
We laten achter wat we duurder hebben.
En we beginnen ergens anders.
Het is niet waar dat we sterven.
Aan het eind van de weg, op het veld, is er een oude boot
Liggend in het hooi, herinnert ze zich haar grootste meer
Zoals zij, ik dorst, ik breek
Ik word droog.
Ik zal er niet zijn voor het visfeest.
Het zit zo.
Dat is jammer.
Zodra het tijd is, houden we ons mond.
We stoppen zijn hart in zijn bagage.
Laten we gaan, eyes.
Als rivieren
Zijn leven alleen herdoen
Omdat er nooit iets anders te doen is.
We laten achter
Wat is duurder?
En we beginnen opnieuw
Laten we het nog eens doen.
Het is niet waar dat we sterven.