Luka Bloom — Freedom Song songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Freedom Song" van Luka Bloom.
Songteksten
With blisters on her feet, she walked the road each day
Montgomery, Alabama '55
Singing, «Justice is going to flow down like a river
Our children would no longer be deprived»
Rosa’s heart was heavy, but she would never cry
For her people she would stand and hold the line
Armed with the power of songs and simply dignity
She swore, «The voice that would surrender won’t be mine»
Woman singing a freedom song,
Woman showing us the way
Rosa never took that bus, but walked on through the rain
She prayed for the power to make her stand alone
Soon voices filled the streets from the county’s back rooms
Spirits raised by the courage of just one
Rosa Parks had a dream and it lifted her
Of simply how much better life could be She lit the flame and the fire is still burning
Inside every heart that’s longing to be free
Woman singing a freedom song,
Woman showing us the way
Woman singing a freedom song,
I’d love to hear that voice today
With blisters on her feet, she moved from place to place
Outside Dublin city '81
Sick and tired of being a stranger in her own home
Where others had their comforts, she had none
They gave Nan Joyce’s people 48 hours
To leave with their belongings once againg
But Nan Joyce had seen enough of these evictions
She dreaded facing the winter’s wind and rain
All her life Nan faced fear and ignorance
Saw her loved ones turned away from countless doors
With ancient songs and tales around the warm fire
Spirits raised by the wealth of the travellers lore
Nan Joyce had a dream and it lifted her
She stood her ground and held her head on high
She found her voice and spoke out
So her children could be loved
As Irish brothers and sisters by and by
Songtekstvertaling
Met blaren op haar voeten liep ze elke dag over de weg
Montgomery, Alabama '55
"Justice is gonna flow down like a river
Onze kinderen zouden niet langer beroofd worden.»
Rosa ' s hart was zwaar, maar ze zou nooit huilen.
Voor haar volk stond ze en hield ze de lijn vast.
Gewapend met de kracht van liederen en gewoon waardigheid
Ze zwoer, " de stem die zich zou overgeven zal niet van mij zijn»
Vrouw die een vrijheidslied zingt,
De vrouw die ons de weg wijst
Rosa nam die bus nooit, maar liep door de regen.
Ze bad om de kracht om haar alleen te laten staan.
De stemmen vulde de straten van de achterkamers van de provincie.
Geesten opgewekt door de moed van slechts één
Rosa Parks had een droom en het tilde haar op.
Hoe veel beter het leven zou kunnen zijn, ze stak de vlam aan en het vuur brandt nog steeds.
In elk hart dat verlangt om vrij te zijn
Vrouw die een vrijheidslied zingt,
De vrouw die ons de weg wijst
Vrouw die een vrijheidslied zingt,
Ik wil die stem vandaag graag horen.
Met blaren op haar voeten, verhuisde ze van plaats naar plaats.
Buiten Dublin city ' 81
Ik ben het zat om een vreemde te zijn in haar eigen huis.
Waar anderen hun comfort hadden, had ze geen
Ze gaven Nan Joyce ' s mensen 48 uur.
Om met hun bezittingen te vertrekken zodra ze klaar zijn.
Maar Nan Joyce had genoeg van deze uitzettingen gezien.
Ze vreesde voor de winter wind en regen
Haar hele leven stond Nan tegenover angst en onwetendheid.
Ik zag haar geliefden wegkijken van ontelbare deuren.
Met oude liedjes en verhalen rond het warme vuur
Geesten opgewekt door de rijkdom van de reizigers lore
Nan Joyce had een droom en het tilde haar op.
Ze stond op haar grond en hield haar hoofd hoog.
Ze vond haar stem en sprak uit.
Zodat haar kinderen geliefd konden worden.
Als Ierse broeders en zusters door en door