Luka Bloom — Forgiveness songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Forgiveness" van Luka Bloom.

Songteksten

Walking, wounded children lined the roads about the town
Aging little faces full of need
Who never should have suffered from this hunger
There’s a better world to go to, I believed
Before our journey to Canada
My love and I were married in the town
One day of freedom from the anguish
We sang and danced with friends from all around
A stor mo chroi
I’ll always love you
On an overcrowded ship we crossed the ocean
Many found their graveyard in that sea
Those who set their dreams on a life in Canada
Surrendered to the fate that was to be Finally my true love’s heart was broken
In a fever shed in Canada she died
Though I will assist my fellow countrymen
There is nothing only emptiness inside
A stor mo chroi
I’ll always love you
All my fear of dying dissipated
Now I’m simply waiting for the end
Before I’m laid to rest in Canada
I’ll bring some comfort to my Irish friends
Talk to them of better days behind us Before a brute for power put us down
I’ll sing until the reaper comes to take me To the love that lies waiting in the ground
A stor mo chroi
I’ll always love you
I open up my eyes
To the sunlight shining new
And in the dream that takes me back
A single word rings through
My memories awaken
To the horrors come to pass
One word in the morning light
Brings freedom home at last
Forgiveness…
For the ancient wounds still hurting
For the wrongs I’ve never known
For all the children left to die
Near fields where corn was grown
Like the ones who braved the ocean
In the fever sheds to burn
Let all the hatred leave these shores now
Never to return
Forgiveness…

Songtekstvertaling

Wandelen, gewonde kinderen langs de wegen van de stad
Oude gezichten vol nood
Wie had nooit moeten lijden onder deze honger?
Er is een betere wereld om naar toe te gaan, dacht ik.
Voor onze reis naar Canada
Mijn liefde en ik waren getrouwd in de stad
Een dag van vrijheid van de angst
We zongen en dansten met vrienden van overal
A stor mo chroi
Ik zal altijd van je houden.
Op een overvol schip staken we de oceaan over.
Velen vonden hun kerkhof in die Zee.
Degenen die hun dromen zetten op een leven in Canada
Ik gaf me over aan het lot dat eindelijk zou zijn ... mijn ware liefde ' s hart werd gebroken.
In een koortsschuur in Canada stierf ze.
Hoewel ik mijn landgenoten zal helpen
Er zit niets anders in dan leegte.
A stor mo chroi
Ik zal altijd van je houden.
Al mijn angst om te sterven verdween.
Nu wacht ik gewoon op het einde.
Voordat ik te rusten word gelegd in Canada
Ik zal mijn Ierse vrienden wat troost brengen.
Praat met hen over betere dagen achter ons voordat een bruut ons neerhaalt.
Ik zal zingen tot de reaper komt om me naar de liefde te brengen die in de grond ligt te wachten
A stor mo chroi
Ik zal altijd van je houden.
Ik open mijn ogen
Naar het zonlicht schijnt nieuw
En in de droom die me terugneemt
Een enkel woord gaat door
Mijn herinneringen ontwaken
Tot de verschrikkingen komen
Een woord in het ochtendlicht
Brengt eindelijk vrijheid thuis
Vergeving…
Voor de oude wonden die nog pijn doen
Voor de fouten die ik nooit heb gekend.
Voor alle overgebleven kinderen om te sterven
In de buurt van velden waar maïs werd geteeld
Zoals degenen die de oceaan trotseerden.
In de koortshokken om te branden
Laat alle haat deze kusten nu verlaten.
Nooit meer terug te keren
Vergeving…