Lucio Dalla — Emilia songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Emilia" van Lucio Dalla.
Songteksten
Le Alpi, si sa, sono un muro di sasso
Una diga confusa, fanno tabula rasa
Per noi che qui sotto, lontano, più in basso, abbiamo la casa
La casa ed i piedi in questa spianata
Di sole che strozza la gola alle rane
Di nebbia compatta, scabrosa, stirata, che sembra di pane
Ed una strada antica come l’uomo
Marcata ai bordi dalle chiacchiere di un duomo
E fiumi, falsi avventurieri
Che trasformano i padani in marinai non veri
Emilia sdraiata fra i campi e sui prati
Lagune e piroghe delle terramare
Guerrieri del nord dai capelli gessati
Ne hai visti passare
Emilia allungata tra l’olmo e il vigneto
Voltata a cercare quel mare mancante
E il monte Appennino raccontando un segreto diventa un gigante
Lungo la strada, tra una piazza e un duomo
Hai messo al mondo questa specie d’uomo
Vero, aperto, finto e strano
Chiuso, anarchico, verdiano
Brutta razza l’emiliano
Emilia sognante fra l’oggi e il domani
Di cibo e motori, di lusso e balere
Emilia di facce, di grida, di mani sarà un grande piacere
Vedere, in futuro, da un mondo lontano
Quaggiù, sulla terra, una macchia di verde
E sentire il mio cuore che battendo più piano là dentro si perde…
Ora ti saluto, è quasi sera, si fa tardi
Si va a vivere o a dormire da Las Vegas a Piacenza
Fari per chilometri ti accecano testardi
Ma io sento che hai pazienza, devi ancora sopportarci…
Songtekstvertaling
De Alpen zijn een stenen muur.
Een verwarde dam, ze maken een schone lei.
Voor ons dat beneden, ver, lager, we hebben het huis
Het huis en de voeten in deze Esplanade
Van zonneschijn die kikkers verslikt
Van compacte, schurftige, uitgestrekte mist, die op brood lijkt.
En een oude weg als de mens
Gemarkeerd aan de randen door het geklets van een kathedraal
En rivieren, onechte avonturiers.
Die van de Padan geen echte matrozen maken.
Emilia ligt tussen de velden en op de weiden
Lagunes en pirogues van de terramare
Noordelijke krijgers met krijt
Heb je het voorbij zien gaan?
Emilia strekte zich tussen de Elm en de wijngaard.
Op zoek naar die ontbrekende zee
En de Apennijnse berg die een geheim vertelt wordt een reus
Langs de weg, tussen een plein en een kathedraal
Je hebt dit soort man gebaard.
Waar, open, nep en vreemd
Gesloten, anarchist, Verdian
Slecht ras de Emilian
Emilia droomt tussen vandaag en morgen
Van voedingsmiddelen en motoren, van luxe en van balère
Emilia van gezichten, van kreten, van handen zal een groot genoegen zijn
Zie, in de toekomst, uit een verre wereld
Hier op aarde, een stukje groen.
En voel mijn hart langzamer kloppen daar verlies je…
Nu groet ik je, het is bijna avond, het wordt laat
Je gaat wonen of slapen van Las Vegas naar Piacenza
Koplampen voor mijlen blind jij koppig
Maar ik voel dat je geduld hebt, je moet het nog steeds verdragen.…