Lucio Dalla — Due Ragazzi songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Due Ragazzi" van Lucio Dalla.
Songteksten
Dentro a un’auto scalcinata
Al margine di un campo
Un’autodemolizione
Dentro a quest’auto abbandonata
Due ragazzi seduti
Fitti fitti fitti fitti fanno conversazione
La ragazza è carina
Ha i capelli neri e corti
Lui ha una faccia da faina
Furba e divertente
Si riparano dalla gente
Lui la tiene stretta
E parlano parlano a voce bassa, in fretta
E' bello ascoltare
Così, la vita che striscia
La vita strisciare adagio come un serpente annoiato
Baciarsi dieci volte senza paura in un minuto
Parlare di oggi, parlare d’amore, parlare domani
Toccarsi con le mani
La vita è così vicina
Ogni cosa è ancora da fare
Il futuro è verde è freddo è profondo come il mare
Tentano di toccarlo con i loro piedi
Prima di decidersi, decidersi a buttare
Sei un topino bianco
Io io io
Io ti ho trasformato in un angelo
Con ali formidabili
Tu lavavi stiravi le camicie
E io seduto in un angolo fumavo
Guardami ancora con amore
Lo so che sono vecchio
Lo so che ho già vent’anni
Ma — lei risponde — ti sposerei lo stesso
Io io io
Anche se ti ho sempre detto
Voglio andare a letto con un uomo
Ma non so cosa fare
Tu mi dicevi: perché non prendi me?
Era un gioco
Io io io
Lo so che era un gioco
E non so cosa fare
Perché adesso non voglio
Che stare qua a guardarti ed ascoltare
Dall’alto piove una neve verde
Portata dall’ombra della sera
Scoppiano tre stelle all’improvviso
Enormi come un grande riflettore
Sopra all’auto scalcinata
Al margine di un campo
Dentro a un’auto in demolizione
Dove due ragazzi senza tempo
Fanno l’amore
Songtekstvertaling
In een uitgebrande auto.
Aan de rand van een veld
Een zelfvernietiging.
In deze verlaten auto
Twee mannen zitten
Dikke dikke dikke dikke dikke dikke dikke dikke dikke dikke dikke dik maken gesprek
Het meisje is schattig.
Ze heeft kort zwart haar.
Hij heeft een slecht gezicht.
Slim en grappig
Ze beschermen zichzelf tegen mensen.
Hij houdt haar stevig vast.
En ze praten rustig, snel.
Fijn om te horen.
Dus, het leven kruipt.
Leven kruipend adagio als een verveelde slang
Tien keer kussen zonder angst in een minuut
Praten over vandaag, praten over liefde, praten over morgen
Jezelf aanraken met je handen
Het leven is zo dichtbij.
Alles moet nog gebeuren.
De toekomst is groen het is koud het is diep als de zee
Ze proberen het aan te raken met hun voeten.
Alvorens te besluiten, besluiten om te gooien
Je bent een witte muis.
I-i-i
Ik heb een engel van je gemaakt.
Met formidabele vleugels
Je was je shirts aan het wassen.
En ik zat in de hoek te roken.
Kijk me weer met liefde aan
Ik weet dat ik oud ben.
Ik weet dat ik al twintig ben.
Maar-ze antwoordt-Ik zou toch met je trouwen
I-i-i
Ook al heb ik het je altijd verteld
Ik wil met een man naar bed.
Maar ik weet niet wat ik moet doen.
Je zei tegen me, waarom neem je me niet mee?
Het was een spel.
I-i-i
Ik weet dat het een spel was.
En ik weet niet wat ik moet doen.
Want nu wil ik niet meer
Wat hier te staan en naar je te kijken en te luisteren
Van bovenaf regent het een groene sneeuw
Gedragen door de schaduw van de avond
Drie sterren barsten plotseling.
Zo groot als een grote schijnwerper
Over de geschopte auto
Aan de rand van een veld
In een sloopauto
Waar twee tijdloze jongens
Ze vrijen.