Lucio Dalla — Corso Buenos Aires songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Corso Buenos Aires" van Lucio Dalla.

Songteksten

«Io non ho visto niente, non ho visto la sua faccia. Passavo di qua,
con mia moglie andavo a caccia.»
«Io l’ho visto da vicino. Gli occhi erano due sputi, la faccia era gialla,
una faccia da assassino!»
«L'ho visto accarezzare un cane, avevano lo stesso sguardo: cane e uomo
morivano di fame.»
«Ma adesso dov'è?»
«Ma adesso dov'è?»
«Scendeva di corsa le scale, le scale della metropolitana. In mano ci aveva del
tonno, un salame e una banana. Poi, sul più bello è spuntato anche il coltello!
E un colpo di qua, e un colpo di là.»
Il cane gli stava sempre dietro. Gli occhi: lo stesso sguardo. Sembravano
Cristo con San Pietro quando erano in ritardo
«Ma allora chi è?»
«Ma allora chi è?»
«Dev'essere uno slavo che dorme e ruba alla stazione. Quegli occhi senza luce.
è senz’altro un mascalzone!»
«Chiamiamo un pulismano, ho appena visto l’assassino dar fastidio a un bambino:
lo teneva per la mano!»
Il cane, l’uomo e il bambino, appena mangiato un po' di tonno si sono stretti
vicino vicino, forse morivano dal sonno…
«Ma allora chi è?»
«Ma allora chi è?»
«Ragioniere, dia a me la borsa e vada via di corsa in fondo a quella via,
a chiamar la polizia!»
«Non dobbiamo perder tempo! C'è un bar qui vicino, si può telefonare.
Ci beviamo anche un grappino.»
.arriva volando la volante, con un furore sacro. Confusa da tutta quella gente
non frena, e fa un massacro
(Alla fine della corsa il primo a cadere è il ragioniere che rivoleva la sua
borsa; poi toccò a un bagnino che, ancora in mutande, aveva sospeso il lavoro
in una piscina lì vicino. Falciati mentre guardavano i lavori in corso due
gemelli in pensione furono scaricati in un pronto soccorso. Un salumiere e un
tabaccaio che da anni non si rivolgevano la parola approfittarono della
confusione per spararsi alcuni colpi di pistola!)
Il padre vide la scena, si prese paura e dimenticò il sonno e la fame.
Prese per mano il bambino che disperato piangeva, perché non voleva lasciare
lì il cane. Decisero in fretta di tornare a Barletta e corsero alla stazione,
perché a Milano in agosto, oltre al gran caldo c'è veramente tanta confusione.

Songtekstvertaling

"Ik heb niets gezien, Ik heb zijn gezicht niet gezien. Ik was in de buurt.,
mijn vrouw en ik gingen jagen.»
"Ik zag het van dichtbij. De ogen waren twee spugen, het gezicht was geel.,
een moordgezicht.»
"Ik zag hem een hond aaien, ze hadden dezelfde blik: hond en man
ze waren uitgehongerd.»
"Maar waar is hij nu?»
"Maar waar is hij nu?»
Hij rende de trap af, de metrotrap. In zijn hand zat wat
tonijn, een salami en een banaan. Dan, op de mooiste ook het mes!
Eén schot deze kant op en één schot die kant op.»
De hond stond altijd achter hem. De ogen: dezelfde blik. Lijken
Christus met Sint Petrus toen ze te laat waren
"Maar wie is het dan?»
"Maar wie is het dan?»
"Hij moet een slavin zijn die slaapt en steelt op het station. Die ogen zonder licht.
hij is zeker een schurk!»
"Laten we een schoonmaker bellen, Ik zag net dat de moordenaar een kind lastig viel:
hij hield zijn hand vast.»
De hond, de man en het kind, aten net een beetje tonijn geperst
in de buurt, misschien stierven ze door hun slaap.…
"Maar wie is het dan?»
"Maar wie is het dan?»
Boekhouder, geef me de tas en ren door die straat,
bel de politie!»
"We moeten geen tijd verspillen! Er is een bar in de buurt, Je kunt bellen.
We drinken ook een grappa.»
.hij komt over het stuur vliegen, met een heilige furie. Verward door al die mensen
hij remt niet en hij maakt een bloedbad.
(Aan het einde van de race de eerste die valt is de boekhouder die zijn
toen raakte het een badmeester aan die, nog in zijn ondergoed, het werk had opgeschort.
in een zwembad in de buurt. Gemaaid terwijl ze het werk aan de gang zagen twee
gepensioneerde tweelingen werden naar de eerste hulp gestuurd. Een salumiere en een
snuffbox die jarenlang niet sprak het woord maakte gebruik van de
verwarring om jezelf wat geweerschoten af te schieten!)
De vader zag de scène, werd bang en vergat slaap en honger.
Hij nam bij de hand het kind dat wanhopig huilde, omdat hij niet wilde vertrekken
daar is de hond. Ze besloten snel terug te keren naar Barletta en renden naar het station,
want in Milaan in Augustus, naast de grote hitte is er echt zoveel verwarring.